پاییز را ورق میزنم، شاید در پس هر ورق آینده را بیابم... آ

پاییز را ورق میزنم، شاید در پس هر ورق آینده را بیابم... آرزوهای برگ برگ شده ام را که خزان شدند به جا میگذارم.
قدم زنان از این دالان سرد پاییز می گذرم چشم به راه زمستان.
شاید! فصل سرد و بلورآجین زمستان امیدی باشد برای رسیدن به آینده...
زمستان ! به انتظارت نشسته ام! میگذرد این ثانیه های دل افگار میدانم، که میگذرد غمی نیست...
اما، یلدایم را دل انگیز کن در این خزان بی امید...