شخص خود راءی به هلاکت میرسد، و کسیکه با مردان برجسته و ان
شخص خود راءی به هلاکت میرسد، و کسیکه با مردان برجسته و اندیشمند مشورت کند، در عقل آنها شریک میشود.
شرح : کسیکه در همه کارها، تنها عقیده و نظر خود را درست میداند و به راءی و عقیده هیچ کس دیگر، اهمیتی نمی دهد، بیش از هر کس ، به خودش ظلم میکند. هیچکس نیست که همه چیز را بداند و برای همه مسائلی و مشکلات ، راه حل درست و منطقی و قابل اجراء پیدا کند، و هر کس ، هر اندازه هم که عاقل و دانشمند باشد، باز با مسائلی روبرو خواهد شد، که راه حل درست و عملی آنها، به فکرش نخواهد رسید. در چنین حالی ، اگر شخصی ، خود راءی باشد و جز عقیده خود، عقیده هیچ کس را نمی پذیرد، بطور مسلم ، در حل مسائل ، به راههای غلط می رود، و چه بسا دچار اشتباهاتی میشود که حتی زندگی اش را به خطر می افکند و او را به هلاکت و نیستی میکشاند. اما کسیکه تنها به عقیده خود اتکاء ندارد، و در مسائل گوناگون مشورت میکند، به راه سعادت میرود. مخصوصا اگر شخصی ، با افراد عاقل و اندیشمند و مردان برجسته مشورت کند، مانند آن است که در فکر و دانش آنها شریک شده ، و از عقل و اندیشه هرکدام ، برای خود سهمی برداشته است .
وقتی ما، بار سنگینی داریم که نمی توانیم از روی زمین حرکت دهیم ، به کمک چند نفر دیگر نیاز پیدا می کنیم . و هنگامی که چند نفر آمدند و به ما کمک کردن ، مثل آن است که ما را، در زور بازوی خود شریک کرده اند و هر کدام ، از قدرت و توانایی خود، سهمی به ما داده اند.
در مورد مسائل مربوط به فکر و عقل نیز همینطور است . وقتی با مساءله یی روبرو میشویم که به تنهایی از حل آن عاجزیم ، باید از عقل و اندیشه دیگران هم کمک بگیریم . و در این صورت ، مثل آن است که خود را، در عقل و شعور آنها شریک ساخته ایم و از نیروی اندیشه و فکرشان ، سهمی هم به ما رسیده است .گفتاری کوتاه از نهج البلاغه
شرح : کسیکه در همه کارها، تنها عقیده و نظر خود را درست میداند و به راءی و عقیده هیچ کس دیگر، اهمیتی نمی دهد، بیش از هر کس ، به خودش ظلم میکند. هیچکس نیست که همه چیز را بداند و برای همه مسائلی و مشکلات ، راه حل درست و منطقی و قابل اجراء پیدا کند، و هر کس ، هر اندازه هم که عاقل و دانشمند باشد، باز با مسائلی روبرو خواهد شد، که راه حل درست و عملی آنها، به فکرش نخواهد رسید. در چنین حالی ، اگر شخصی ، خود راءی باشد و جز عقیده خود، عقیده هیچ کس را نمی پذیرد، بطور مسلم ، در حل مسائل ، به راههای غلط می رود، و چه بسا دچار اشتباهاتی میشود که حتی زندگی اش را به خطر می افکند و او را به هلاکت و نیستی میکشاند. اما کسیکه تنها به عقیده خود اتکاء ندارد، و در مسائل گوناگون مشورت میکند، به راه سعادت میرود. مخصوصا اگر شخصی ، با افراد عاقل و اندیشمند و مردان برجسته مشورت کند، مانند آن است که در فکر و دانش آنها شریک شده ، و از عقل و اندیشه هرکدام ، برای خود سهمی برداشته است .
وقتی ما، بار سنگینی داریم که نمی توانیم از روی زمین حرکت دهیم ، به کمک چند نفر دیگر نیاز پیدا می کنیم . و هنگامی که چند نفر آمدند و به ما کمک کردن ، مثل آن است که ما را، در زور بازوی خود شریک کرده اند و هر کدام ، از قدرت و توانایی خود، سهمی به ما داده اند.
در مورد مسائل مربوط به فکر و عقل نیز همینطور است . وقتی با مساءله یی روبرو میشویم که به تنهایی از حل آن عاجزیم ، باید از عقل و اندیشه دیگران هم کمک بگیریم . و در این صورت ، مثل آن است که خود را، در عقل و شعور آنها شریک ساخته ایم و از نیروی اندیشه و فکرشان ، سهمی هم به ما رسیده است .گفتاری کوتاه از نهج البلاغه
- ۸۲۲
- ۰۵ مهر ۱۳۹۴
دیدگاه ها (۳)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط