صبح، نزدیک خونه داداشم رو زدن.

صبح، نزدیک خونه داداشم رو زدن.
هر کس خبر رو شنید گفت: "چرا؟ مگه اونجا چی بود؟"
این می‌دونی یعنی چی؟ یعنی دشمن موفق شده کاری کنه ما باور کنیم اون فقط "بعضی‌ها" رو می‌زنه! فقط "آدم‌های جمهوری اسلامی" رو می‌زنه!! و به "مردم ایران" کاری نداره!!
و هر بار، وقتی توی زعفرانیه یا تهرانپارس یا جوادیه "مردم ایران" کشته می‌شن، باز دوباره می‌پرسیم: چرا؟ مگه کی اونجا بود؟
‌.
اصلا کی گفته کشتن زن و بچه کار بدیه، اما کشتن وزیر و سردار بد نیست؟! کدوم قانون بین‌المللی یا قاعده انسانی به دشمن اجازه داده هم وطن ما رو توی خونه‌ش ترور کنه؟! چی شد که ما هم با این رفتار ظالمانه کنار اومدیم و بهش حق دادیم؟! دشمن حق ریختن خون از دماغ هیچ‌کدوم از ما رو نداره؛ چه بچه ۴روزه باشه، چه فرمانده نظامی، چه سرباز پدافند، چه استاد دانشگاه، چه دختر زعفرانیه‌نشین، چه کارگر اهل جوادیه... این، ماییم! و هیچ کس حق نداره هیچ کدوم از ما رو به ظلم بکشه!
‌.
دفعه بعد که کسی پرسید: چرا اونجا رو زد؟ مگه کی اونجا بود؟
با صدای بلند خواهم گفت:
اونجا ما بودیم!
هم‌وطن‌های ما!
ما ایرانی‌ها!🇮🇷
‌
#روزهای_مادرانه
#روزهای_جنگ
#ایران
#مرگ_بر_امریکا
#مرگ_بر_اسراییل
#جنگ_رمضان