اعتماد پارت|۱۱۳|
۱۱۳
ا/ت
با اشتهایی باز شروع کردم به غذا خوردن
قاشق سوم رو داخل دهنم بردم و با لذت غذامو مزه کردم،با خوردن زنگ به در خیره شدم
قاشقمو تو ظرف ول کردم،با فکر به اینکه ممکنه لیان باشه،بدون اینکه به ذهنم خطور کنه که ممکنه فردی خطرناک پشت در باشه بی درنگ درو باز کردم..
با شخصی که پشت در بود،لبام عین ماهی باز و بسته میشدن
تا به خودم اومدم و خواستم درو ببندم پاشو بین در انداخت
نتونستم مقاومت کنم و چند قدم عقب رفتمو اخمی رو صورتم نشوندم،دقیقا مثل مرد روبهروم!
جئون جونگ کوک.
هنوزم باورم نمیشد جلوم وایستاده
کمی نگاهمو پایینتر بردم،،دوره دستش مقداره زیادی باند سفید پیچیده شده بود..
–اینجا چیکار میکنی؟ چطور پیدام کردی؟
–صبح بهت چی گفتم؟؟ گفتم منتظرم باش
گوشیه لیان تو اتاق بود..قفل روی در بود..
باید میرفتم و بهشون خبر میدادم
قدمی اومد جلو که سریع دستمو آوردم بالا،با اخم گفتم:به من نزدیک نشو..نیا جلو
با نیشخندی اعصاب خورد کن نگاهش رو سر و وضعم لغزید
موهای بازم و بعد یقهی نداشتهی لباسم
–با همین سر و وضع به راحتی اومدیو درو باز کردی؟!
دندونامو از حرص روی هم فشار دادم و بی توجه بهش پا تند کردم سمت اتاق
اما لحظه اخر کمرمو گرفت بین بازوهاش
از پشت فشردم به خودش
نفسمو لحظهای حبس کردم
با تمام توان تقلا کردم تا ولم کنه.
–ولم کن،راحتم بزار
–ایندفعه ازت نمیگذرم تا شاید درس بگیری و دفعهی بعدی نباشه.
دستام خشک شدن و بی حرکت موندم
–جونگ کوک،لطفا
با صدای آرومی گفت:نه
پشت این آرامش طوفانی بزرگ خوابیده بود
سرشو جایی بین گردنو گوشم نگه داشت
نفس عمیقی کشید،میخواست عطره تنمو تو ریههاش نگه داره.
–دلم برات تنگ شده بود
با حرص دستمو روی دستش فشردم
همون یه جملش کافی بود تا دیواری که دورم ساختم ترک برداره
داشت دیوونم میکرد!
–چرا دست از سرم برنمیداری؟
زمزمه وار تو همون نقطه لب زد
–چون نمیتونم
سکوت کردم
–چون هرجا میرم آخرش دوباره به تو میرسم،،چون تو مال منی.
با جرات و محکم لب زدم
–من مال تو نیستم
به آرومی رهام کرد،برگشتم به پشت و تو چشماش زل زدم.
حالا میفهمیدم چقدر دلم براش تنگ بود..
لبخنده کجی زد
–چطور تونستی اون دخترو به راحتی بکشی و تو باغ همون خونه دفنش کنی؟ یعنی یه لحظه هم اعذاب وجدان نداشتی؟
خونسرد بود،خیلی.
–نه
یه کلمه!
کف دستمو رو سینش کوبیدم
–تو یه آدم بی احساسه بی رحمی
قدمی اومد جلو و اینبار من سره جام ثابت ایستادم
بازم دستامو وسط سینش کوبیدم..با صدای بلندی ادامه دادم
–چرا سعی نکردی انکار کنی؟ اینقدر باورت داشتم و بهت اعتماد داشتم که اگه میگفتی نکردی،اگه انکار میکردی قبولت میکردم
جدی و محکم لب زد
–ولی من کردم..من اون دخترو کشتم،،همونطور که پدرتم من کشتم
چشمامو رو هم فشردم و سرمو خم کردم،بیچارهوار خندیدم
خندهای تلخ که بعده ثانیهای تبدیل به دو قطره اشک شد
ا/ت
با اشتهایی باز شروع کردم به غذا خوردن
قاشق سوم رو داخل دهنم بردم و با لذت غذامو مزه کردم،با خوردن زنگ به در خیره شدم
قاشقمو تو ظرف ول کردم،با فکر به اینکه ممکنه لیان باشه،بدون اینکه به ذهنم خطور کنه که ممکنه فردی خطرناک پشت در باشه بی درنگ درو باز کردم..
با شخصی که پشت در بود،لبام عین ماهی باز و بسته میشدن
تا به خودم اومدم و خواستم درو ببندم پاشو بین در انداخت
نتونستم مقاومت کنم و چند قدم عقب رفتمو اخمی رو صورتم نشوندم،دقیقا مثل مرد روبهروم!
جئون جونگ کوک.
هنوزم باورم نمیشد جلوم وایستاده
کمی نگاهمو پایینتر بردم،،دوره دستش مقداره زیادی باند سفید پیچیده شده بود..
–اینجا چیکار میکنی؟ چطور پیدام کردی؟
–صبح بهت چی گفتم؟؟ گفتم منتظرم باش
گوشیه لیان تو اتاق بود..قفل روی در بود..
باید میرفتم و بهشون خبر میدادم
قدمی اومد جلو که سریع دستمو آوردم بالا،با اخم گفتم:به من نزدیک نشو..نیا جلو
با نیشخندی اعصاب خورد کن نگاهش رو سر و وضعم لغزید
موهای بازم و بعد یقهی نداشتهی لباسم
–با همین سر و وضع به راحتی اومدیو درو باز کردی؟!
دندونامو از حرص روی هم فشار دادم و بی توجه بهش پا تند کردم سمت اتاق
اما لحظه اخر کمرمو گرفت بین بازوهاش
از پشت فشردم به خودش
نفسمو لحظهای حبس کردم
با تمام توان تقلا کردم تا ولم کنه.
–ولم کن،راحتم بزار
–ایندفعه ازت نمیگذرم تا شاید درس بگیری و دفعهی بعدی نباشه.
دستام خشک شدن و بی حرکت موندم
–جونگ کوک،لطفا
با صدای آرومی گفت:نه
پشت این آرامش طوفانی بزرگ خوابیده بود
سرشو جایی بین گردنو گوشم نگه داشت
نفس عمیقی کشید،میخواست عطره تنمو تو ریههاش نگه داره.
–دلم برات تنگ شده بود
با حرص دستمو روی دستش فشردم
همون یه جملش کافی بود تا دیواری که دورم ساختم ترک برداره
داشت دیوونم میکرد!
–چرا دست از سرم برنمیداری؟
زمزمه وار تو همون نقطه لب زد
–چون نمیتونم
سکوت کردم
–چون هرجا میرم آخرش دوباره به تو میرسم،،چون تو مال منی.
با جرات و محکم لب زدم
–من مال تو نیستم
به آرومی رهام کرد،برگشتم به پشت و تو چشماش زل زدم.
حالا میفهمیدم چقدر دلم براش تنگ بود..
لبخنده کجی زد
–چطور تونستی اون دخترو به راحتی بکشی و تو باغ همون خونه دفنش کنی؟ یعنی یه لحظه هم اعذاب وجدان نداشتی؟
خونسرد بود،خیلی.
–نه
یه کلمه!
کف دستمو رو سینش کوبیدم
–تو یه آدم بی احساسه بی رحمی
قدمی اومد جلو و اینبار من سره جام ثابت ایستادم
بازم دستامو وسط سینش کوبیدم..با صدای بلندی ادامه دادم
–چرا سعی نکردی انکار کنی؟ اینقدر باورت داشتم و بهت اعتماد داشتم که اگه میگفتی نکردی،اگه انکار میکردی قبولت میکردم
جدی و محکم لب زد
–ولی من کردم..من اون دخترو کشتم،،همونطور که پدرتم من کشتم
چشمامو رو هم فشردم و سرمو خم کردم،بیچارهوار خندیدم
خندهای تلخ که بعده ثانیهای تبدیل به دو قطره اشک شد
- ۵.۴k
- ۳۱ خرداد ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۶۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط