رفاقت نه وصل است و نه فصل

رفاقت نه وصل است و نه فصل

رفیق که باشی
فرقی نمی کند که زن باشی یا مرد
دور باشی یا نزدیک
رفاقت فاصله ها را پر می کند
گاهی با حرف
گاهی با سکوت
نسبت ها بی معنی می شوند
فرقی نمی کند مادرم باشی یا فرزند.
رفیق که باشی
فرقی نمی کند کدام خون در رگهایمان است
از کدام نسیم یا کدام فصل
کدام سقف بالای سرمان
کدام خاک قلمرومان
رفیق بودن لفظ ظریفیست
نه مقدس مثل عشق
نه سرسری مثل همسایه
یک سود دوسویه
نه تنها میان من و تو
میان من و من
میان دنیایی از آدمها و حیوانات و ابزارها
و حتی خیال ها و تصویرها.
رفیق که باشی
انتظارها تهدید نیستند
یک بازی بدون بازیچه
فرقی نمی کند جیب هایت پر است یا خالی
هر چه هست میان دست های توست
در فکرت
در قلبت
در عملت
رفاقت نه وصل است و نه فصل
گرهی میان من و دنیا
مرا که رفیق خواندی
اعتماد ها با لفظ تو رنگ می گیرند
می شوی همسفر
هم سفره
هم کاسه
هم حرف
حتی اگر فراموش کنم که زمان تقسیم به سه بخش است
در گذشته تو را چه خواندند
و دراینده تو را چه خواهند خواند
خواهی ماند
ماندنی جسورانه و معنی دار.