من نشانی از تو ندارم،اما نشانی ام را برای تو مینویسم:در پ

من نشانی از تو ندارم،اما نشانی ام را برای تو مینویسم:در پاسی از شبهای انتظار،ب حوالی بی کسی قدم بگذار،خیابان غربت را پیدا کن و وارد کوچه پس کوچه های تنهایی شو،کلبه غریبم را پیدا کن،کنار بید مجنون خزان زده و کنار مرداب آرزوهای رنگی ام!در کلبه را باز کن و ب سراغ بغض خیس پنجره برو!حریر غمش را کنار بزن!مرا خواهی دید با بغضی کویری ک غرق عصاره انتظار پشت دیوار دردهایم نشسته.