ﺟﻐﺪ ﻫﺎ

ﺟﻐﺪ ﻫﺎ
ﺩﺭ ﺷﺐ ِ ﺗﺐ ﺯﺩﻩ ﯼ ﻣﯿﻬﻦ ِ ﻣﺎ
ﻣﯽ ﻓﺸﺎﻧﻨﺪ ﺑﻪ ﺧﺎﮎ
ﻫﺮ ﮐﺠﺎ ﻫﺴﺖ ﭼﺮﺍﻏﯽ ﺗﺎﺑﺎﻥ
ﻭ ﮔﻞ ﻭ ﻏﻨﭽﻪ ﯼ ﺑﺎﻍ ِ ﻣﺎ ﺭﺍ
ﺑﻪ ﺳﺘﻢ ﻣﯽ ﺭﯾﺰﻧﺪ
ﺯﯾﺮ ِ ﭘﺎﯼ ﺧﻮﮐﺎﻥ
ﻭ ﺑﻪ ﮐﺎﻡ ِ ﺧﻔﺎﺵ
ﭘﺮﺩﻩ ﻣﯽ ﺁﻭﯾﺰﻧﺪ
ﭘﯿﺶ ِ ﻫﺮ ﺍﺧﺘﺮ ِ ﭘﺎﮎ
ﮐﻪ ﺑﻪ ﺟﺎﻥ ﻣﯽ ﺳﻮﺯﺩ
ﻭﯾﻦ ﺷﺒﺴﺘﺎﻥ ِ ﻓﺮﻭ ﺭﯾﺨﺘﻪ ﻣﯽ ﺍﻓﺮﻭﺯﺩ
ﻟﯿﮏ ﺟﺎﻥ ﺩﺍﺭﻭﯼ ﺷﯿﺮﯾﻦ ِ ﺍﻣﯿﺪ
ﻫﻤﭽﻮ ﺧﻮﻥ ِ ﺧﻮﺭﺷﯿﺪ
ﻣﯽ ﺗﭙﺪ ﺩﺭ ﺭﮒ ِ ﻣﺎ