(شِکوِه گل 2)

(شِکوِه گل 2)
بگفتا بنگراین حالِ خرابم+
به یغما رفته ایّامِ شبابم+++
من وتوهردومخلوقِ خدائیم+
به ذکرِنامِ او ماهمصدائیم+++
کجاست آن گلشنم؟کوعندلیبم+
چراپژمرده وزاروغریبم؟؟؟
دلارامی که من رارنگ وبوداد+
به منهم بس امیدوآرزوداد+++
عظیما:جلوه ی گلهاخدائیست+
شمیم عطرِ ذاتِ کبریائیست+++
ندیدم واله وشیدا,چوبلبل+
دراین ایّامِِ عمرِکوتهِ گل+++
اگرصاحبدلیّ وباوفائی+
روانیست اینچنین برگل جفائی++