باذن الله . . . بسم الله. . .
باذن الله . . . بسم الله. . .
هان !!! ای دل !!!!
از من خواسته ای به ضرباهنگ واژه مرگ خزنده در روح مادر داغدار در عزا نشسته را تصویر کنم !
اما. . .
برای عظمت آوای انتظار و اشک مادر ، مگر واژه یاری می کند؟؟!
او که با چادر نمازی و سه قاب عکس که با دستان چروکیده اش آویخته بر دیوار ،در آستانه در روی انتظار را کم کرده . . .
او که هیبت تودارش ، غرور به تاراج مردان و دلیران را شرمسار می کند. . .
او که نحیف وجود خمیده اش یادگار جوانیه به یغما رفته است. . .
و آن جا که باد نفس می کشد و بوی هزاران گل پرپر را بر فرق چشمانش فرو می کند!!
سلام بی بی خانوم جان !
اگر خاطرت باشد ، سالی که گذشت در این دنیای مجازی به واسطه ی عزیزی عزیز تر از جانم از حوالی ات میگذشتم که سلامی کردم و سفره دل گشودم !
گاهی ، نوشته ای . . .حرفی. . . هر چیزی کم می آورد !
فقط. . .
دل است که همراهت می شود. . .
عکست را که می بینم دیگر نه حرفی ، نه نوشته ای. . .هیچ چیز آرامم نمی کند!
حرفی ندارم برای تسلای دلت. . .!
هیچ واژه ای توانایی جاری شدن بر مرکب قلم حقیرم را ندارد تا ، ذره ای تسلای دلت باشد. . .
پیرزن سوز نگاه تو مرا آتش زد***جگر سوخته بگذاز خجالت بکشد
آن چه از زنان به یاد دارم از دیرباز ، لالایی حزین بود به وقت وداع !!!
خواب را اگر وداعی موقت بدانی. . .
دخترکان برای عروسکان و مادران برای دلبندانشان!
اما. . .
آن چه تو امروز خواندی...
وداع ابد بود که از ازل گره خورد این شبه مرکب سفید عشق بر تک تک گیسوان در هم تنیده ات!
آن جایی که لاهوت در کف دستانت گم شد ; بگذار دست هایت را ببوسم و به قطره قطره خون قلم از انتهای جنون بنویسم. . .
از آن جا که دهشت هیچ بنی بشری یارای یاد آوردن اش نیست !!!!
میان خاک و غبار و آتش و دود . . .
چون فرو ریختن کوه هایی عظیم ، مردانت ، دلیرانت فرو غلتیدند. . .
( ادامه در دو پست بعد ). . .
هان !!! ای دل !!!!
از من خواسته ای به ضرباهنگ واژه مرگ خزنده در روح مادر داغدار در عزا نشسته را تصویر کنم !
اما. . .
برای عظمت آوای انتظار و اشک مادر ، مگر واژه یاری می کند؟؟!
او که با چادر نمازی و سه قاب عکس که با دستان چروکیده اش آویخته بر دیوار ،در آستانه در روی انتظار را کم کرده . . .
او که هیبت تودارش ، غرور به تاراج مردان و دلیران را شرمسار می کند. . .
او که نحیف وجود خمیده اش یادگار جوانیه به یغما رفته است. . .
و آن جا که باد نفس می کشد و بوی هزاران گل پرپر را بر فرق چشمانش فرو می کند!!
سلام بی بی خانوم جان !
اگر خاطرت باشد ، سالی که گذشت در این دنیای مجازی به واسطه ی عزیزی عزیز تر از جانم از حوالی ات میگذشتم که سلامی کردم و سفره دل گشودم !
گاهی ، نوشته ای . . .حرفی. . . هر چیزی کم می آورد !
فقط. . .
دل است که همراهت می شود. . .
عکست را که می بینم دیگر نه حرفی ، نه نوشته ای. . .هیچ چیز آرامم نمی کند!
حرفی ندارم برای تسلای دلت. . .!
هیچ واژه ای توانایی جاری شدن بر مرکب قلم حقیرم را ندارد تا ، ذره ای تسلای دلت باشد. . .
پیرزن سوز نگاه تو مرا آتش زد***جگر سوخته بگذاز خجالت بکشد
آن چه از زنان به یاد دارم از دیرباز ، لالایی حزین بود به وقت وداع !!!
خواب را اگر وداعی موقت بدانی. . .
دخترکان برای عروسکان و مادران برای دلبندانشان!
اما. . .
آن چه تو امروز خواندی...
وداع ابد بود که از ازل گره خورد این شبه مرکب سفید عشق بر تک تک گیسوان در هم تنیده ات!
آن جایی که لاهوت در کف دستانت گم شد ; بگذار دست هایت را ببوسم و به قطره قطره خون قلم از انتهای جنون بنویسم. . .
از آن جا که دهشت هیچ بنی بشری یارای یاد آوردن اش نیست !!!!
میان خاک و غبار و آتش و دود . . .
چون فرو ریختن کوه هایی عظیم ، مردانت ، دلیرانت فرو غلتیدند. . .
( ادامه در دو پست بعد ). . .
- ۶.۳k
- ۱۱ فروردین ۱۳۹۳
دیدگاه ها (۱۰۷)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط