قسمت اول
#داستان_ملیجک_شاه
امینه اقدس یا همان زبیده خانم که از گروس به عنوان خدمه به دربار ناصری راه یافته بود و اندکی بعد شد صیغه شاه، به علت زرنگی و کاردانی و نیز امانتداری آنچنان ارج و قربی در دربار پیدا کرد که برادرش محمدخان را نیز به سلک خدمتکاران حرم شاهی درآورد. محمدخان که با دسایس امینه اقدس پیش شاه عزیز شده بود به امینالخاقانی ملقب میشود. وی علاوه بر این لقب رسمی طبق مرسوم ناصرالدین شاه که لقبی مضحک یا خندهدار به هر کس میداد، لقبی جدید یافت؛ ملیجک. و این لقب در کنار دیگر القاب خندهدار درباری همچون؛ مردک، زیقوله، شغالالدوله، موچولخان و غیره خوب جا خوش کرد!
دلیل این لقب آن بود که در کودکی محمدخان، وی به دلیل ندانستن کامل زبان فارسی زمانی که به دنبال گنجشکها نهاده بود با زبان گروسی آنان را ملیجک صدا میکرد. این نام پیش شاه خوش نشست و لقب ملیجک را به وی اعطا کرد. لقبی که بعدها جزو نام وی شد و سپس به فرزندش «غلامعلی خان یا ملیجک ثانی» رسید.
در این میان، امینه اقدس (همسر مورد علاقه ناصرالدین شاه) که بچهدار نمیشد فرزند بزرگ برادرش را که یکی دو سال بیش نداشت به صورت کاملاً محرمانه پیش خود نگاه داشته بود. چون میدانست شاه از حضور جنس مذکر از هر نوع در حرم شاهی غضبناک میشود. گفته شده است زمانی که شاه مریض احوال در اتاق امینه اقدس به سر میبرد غلامعلی به دنبال ببری خان معروف (گربهای که به شدت مورد علاقه شاه بود) وارد اتاق شاه شد و در عالم کودکی و بیخبری شاه را وادار میکند که از اتاق خارج شود. خروج شاه مصادف با سقوط سقف میشود. شاه این را معجزهای میداند که واسطه آن غلامعلی است. از همان لحظه محبت غلامعلی بر جان شاه مینشیند.
البته خود ملیجک از این ماجرا روایتی دیگر دارد. وی مینویسد هنگام ورودش به دربار، شاه در همان شب طبق معمول که زیر چلچراغی میخوابیده از این کار خودداری مینماید. همان شب چلچراغ با شدت به زمین برخورد میکند و شاه آن را از خوش قدمی ملیجک میداند. حال هر چه که بود ملیجک کوچک یا ثانی عزیز میشود و عزیزالسلطان نامیده میشود. امینه اقدس که علاقه شاه را به این کودک میبیند از فرصت استفاده کرده هر روز با تند کردن این علاقه تخم حسادت دیگران را از عزیزالسلطان در دلشان میکارد.
عزیز شاه ارج پیدا میکند که بزرگان و زنان حرمسرا برای به دست آوردن عنوان از شاه به وی متوسل میشوند و در
امینه اقدس یا همان زبیده خانم که از گروس به عنوان خدمه به دربار ناصری راه یافته بود و اندکی بعد شد صیغه شاه، به علت زرنگی و کاردانی و نیز امانتداری آنچنان ارج و قربی در دربار پیدا کرد که برادرش محمدخان را نیز به سلک خدمتکاران حرم شاهی درآورد. محمدخان که با دسایس امینه اقدس پیش شاه عزیز شده بود به امینالخاقانی ملقب میشود. وی علاوه بر این لقب رسمی طبق مرسوم ناصرالدین شاه که لقبی مضحک یا خندهدار به هر کس میداد، لقبی جدید یافت؛ ملیجک. و این لقب در کنار دیگر القاب خندهدار درباری همچون؛ مردک، زیقوله، شغالالدوله، موچولخان و غیره خوب جا خوش کرد!
دلیل این لقب آن بود که در کودکی محمدخان، وی به دلیل ندانستن کامل زبان فارسی زمانی که به دنبال گنجشکها نهاده بود با زبان گروسی آنان را ملیجک صدا میکرد. این نام پیش شاه خوش نشست و لقب ملیجک را به وی اعطا کرد. لقبی که بعدها جزو نام وی شد و سپس به فرزندش «غلامعلی خان یا ملیجک ثانی» رسید.
در این میان، امینه اقدس (همسر مورد علاقه ناصرالدین شاه) که بچهدار نمیشد فرزند بزرگ برادرش را که یکی دو سال بیش نداشت به صورت کاملاً محرمانه پیش خود نگاه داشته بود. چون میدانست شاه از حضور جنس مذکر از هر نوع در حرم شاهی غضبناک میشود. گفته شده است زمانی که شاه مریض احوال در اتاق امینه اقدس به سر میبرد غلامعلی به دنبال ببری خان معروف (گربهای که به شدت مورد علاقه شاه بود) وارد اتاق شاه شد و در عالم کودکی و بیخبری شاه را وادار میکند که از اتاق خارج شود. خروج شاه مصادف با سقوط سقف میشود. شاه این را معجزهای میداند که واسطه آن غلامعلی است. از همان لحظه محبت غلامعلی بر جان شاه مینشیند.
البته خود ملیجک از این ماجرا روایتی دیگر دارد. وی مینویسد هنگام ورودش به دربار، شاه در همان شب طبق معمول که زیر چلچراغی میخوابیده از این کار خودداری مینماید. همان شب چلچراغ با شدت به زمین برخورد میکند و شاه آن را از خوش قدمی ملیجک میداند. حال هر چه که بود ملیجک کوچک یا ثانی عزیز میشود و عزیزالسلطان نامیده میشود. امینه اقدس که علاقه شاه را به این کودک میبیند از فرصت استفاده کرده هر روز با تند کردن این علاقه تخم حسادت دیگران را از عزیزالسلطان در دلشان میکارد.
عزیز شاه ارج پیدا میکند که بزرگان و زنان حرمسرا برای به دست آوردن عنوان از شاه به وی متوسل میشوند و در
- ۲.۰k
- ۰۷ دی ۱۴۰۲
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط