بسم الله الرحمن الرحیم
بسم الله الرحمن الرحیم
پاسخ قسمت دوم :
ب)- گناه عصیان و معصیت خداوند سبحان، یا به صورت مخفی انجام میپذیرد و یا علنی؛ لذا فرمود که از هر دو وجه آن اجتناب ورزید. - وَلَا تَقْرَبُوا الْفَوَاحِشَ مَا ظَهَرَ مِنْهَا وَمَا بَطَنَ - و به كارهاى زشت چه علنى آن و چه پوشيدهاش نزديك مشويد.(سوره انعام بخشی از آیه 151)
پس اگرکسی خودش به صورت عمدی، مرتکب گناه آشکار و علنی شد، دیگر ستاریت و پوشش، دربارۀ این گناه برای او معنا و مصداقی ندارد! هم گناهش یک جرم حتمی است و هم ارتکاب او به این جرم به صورت علنی صورت پذیرفته است.
ازمسائل شخصی فاصله بگیریم و موضوع را در سطح اجتماعی رسوایی عمومی مورد نظر قرار دهیم. فرض کنیم بگویند:اگر خداوند ستار العیوب است، پس چرا برای جهانیان آشکار شد که امریکا جنایتکار است - و یا چرا همگان دیدند و فهمیدند که انگلیس خبیث و اسرائیل غاصب و جنایتکار است؟!
یا چرا علنی میشود که این عده از زنان و مردانِ مشخص، اهل فسق، فجور، فساد و فحشا میباشند؟!
گناهان شخصی نیز همینطور است، برخی مخفی صورت میپذیرند و برخی علنی. به عنوان مثال: غیبت، دروغ، افترا،نمّامی سخن چینی-فتنه، بردن آبروی دیگران و ...، کارهایی نیست که به صورت مخفی انجام پذیرند، بلکه حتماً مخاطب و یا مخاطبان دارند؛ پس گناهکار، خودش آنها را افشا و علنی میسازد و نباید انتظار داشته باشد که خداوند متعال، دروغ و غیبت و تهمت آنان را پوشش دهد!
ج) - گاهی گناهکار، خودش پردهدری میکند! هر چه خداوند ستار، گناه او را می پوشاند و به او فرصت میدهد، اوخودش باجهالت،جسارت و لجاجت تمام، پرده دری میکند و رفتار هایی از خود نشان میدهد وگناهانی مرتکب میشود که مصداق بارز پردهدری می باشد!
ببینید دردعای کمیل چه می خوانیم؟ اولین دعا در طلب مغفرت، گناهانی است که سبب پردهدری میگردد: اللّٰهُمَّ اغْفِرْ لِىَ الذُّنُوبَ الَّتِى تَهْتِكُ الْعِصَمَ - خدایا! بیامرز برای من آن گناهانی را که پرده حرمتم می درد .
د)- گاهی پوشاندن یک گناه و یا اساساً رسوا ننمودن یک گناهکار، ظلم به دیگران است.(ادامه دارد...)
پاسخ قسمت دوم :
ب)- گناه عصیان و معصیت خداوند سبحان، یا به صورت مخفی انجام میپذیرد و یا علنی؛ لذا فرمود که از هر دو وجه آن اجتناب ورزید. - وَلَا تَقْرَبُوا الْفَوَاحِشَ مَا ظَهَرَ مِنْهَا وَمَا بَطَنَ - و به كارهاى زشت چه علنى آن و چه پوشيدهاش نزديك مشويد.(سوره انعام بخشی از آیه 151)
پس اگرکسی خودش به صورت عمدی، مرتکب گناه آشکار و علنی شد، دیگر ستاریت و پوشش، دربارۀ این گناه برای او معنا و مصداقی ندارد! هم گناهش یک جرم حتمی است و هم ارتکاب او به این جرم به صورت علنی صورت پذیرفته است.
ازمسائل شخصی فاصله بگیریم و موضوع را در سطح اجتماعی رسوایی عمومی مورد نظر قرار دهیم. فرض کنیم بگویند:اگر خداوند ستار العیوب است، پس چرا برای جهانیان آشکار شد که امریکا جنایتکار است - و یا چرا همگان دیدند و فهمیدند که انگلیس خبیث و اسرائیل غاصب و جنایتکار است؟!
یا چرا علنی میشود که این عده از زنان و مردانِ مشخص، اهل فسق، فجور، فساد و فحشا میباشند؟!
گناهان شخصی نیز همینطور است، برخی مخفی صورت میپذیرند و برخی علنی. به عنوان مثال: غیبت، دروغ، افترا،نمّامی سخن چینی-فتنه، بردن آبروی دیگران و ...، کارهایی نیست که به صورت مخفی انجام پذیرند، بلکه حتماً مخاطب و یا مخاطبان دارند؛ پس گناهکار، خودش آنها را افشا و علنی میسازد و نباید انتظار داشته باشد که خداوند متعال، دروغ و غیبت و تهمت آنان را پوشش دهد!
ج) - گاهی گناهکار، خودش پردهدری میکند! هر چه خداوند ستار، گناه او را می پوشاند و به او فرصت میدهد، اوخودش باجهالت،جسارت و لجاجت تمام، پرده دری میکند و رفتار هایی از خود نشان میدهد وگناهانی مرتکب میشود که مصداق بارز پردهدری می باشد!
ببینید دردعای کمیل چه می خوانیم؟ اولین دعا در طلب مغفرت، گناهانی است که سبب پردهدری میگردد: اللّٰهُمَّ اغْفِرْ لِىَ الذُّنُوبَ الَّتِى تَهْتِكُ الْعِصَمَ - خدایا! بیامرز برای من آن گناهانی را که پرده حرمتم می درد .
د)- گاهی پوشاندن یک گناه و یا اساساً رسوا ننمودن یک گناهکار، ظلم به دیگران است.(ادامه دارد...)
- ۱۸۲
- ۲۶ اسفند ۱۴۰۴
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط