بسم الله الرحمن الرحيم

بسم الله الرحمن الرحيم
قسمت دوم :
بنابراین، ضربه و صدمه‌ای که از ناحیۀ شنیدن غیبت بر ما وارد می‌شود؛ بسیار فراتر از آن است که از ناحیۀ گفتن یا نوشتن غیبت بر ما وارد می‌شود! چنان که چه بسا کسی خودش غیبت نکند، اما هرغیبتی را بشنود و یا بخواند و حضرت متذکر شدند که سخن اثر دارد!
ممکن است کسی فسق آشکار داشته باشد، یعنی با خطاهای علنی، خودش سبب هتک حرمت خودش شود که بیان آن فسق آشکار او، از موارد غیبت نمی‌ باشد، اما مولا می‌فرماید: وقتی می‌دانی که آن برادر یا خواهر دینی تو، شخصی مورد وثوق است و راه درست را می‌ داند و در آن راه می‌رود، تو نه تنها حق غیبت کردن از او را نداری، بلکه حتی نباید به غیبت و گفته‌های مردم راجع به او، گوش کنی!
اگر دیدی کسی غیبت او را می‌کند، تذکر بده که غیبت نکن، و اگر توجه ننمود، مجلس را ترک کن و به آن غیبت گوش نکن.
اگر دیدی در پست‌های مجازی، مؤمن یا مؤمنان را مسخره می‌کنند،راجع به دینداران، حرف‌های بی‌ربط می‌زنند و یا کسی را تخریب می‌کنند، زود خارج شو و نشنو، نخوان!
ببینیم که رعایت این دستورالعمل، چقدر در ساختار شخصیت، اخلاق حَسنه و اصلاح روابط اجتماعی، تأثیر مثبت می‌ گذارد.
حضرت می‌فرمایند: سخن، اثرش را می‌گذارد. و خداوند هم شنواست، هم شهید؛ یعنی آگاه‌ترین به احوال همگان.
در قیامت، یک نفر را می‌آورد و می‌پرسد: تو چرا چنین غیبتی کردی؟! و صدها و یا هزاران نفر را می‌آورد و از هر کدام می‌ پرسد: تو چرا شنیدی؟ چرا توجه کردی؟ چرا بازار غیبت و آن هم از افراد متدین را رونق بخشیدی؟! سپس، آنان را به آثار سوء گفتن، نوشتن و شنیدن غیبت‌شان آگاه می‌سازدو عقوبت لازم را به خودشان برمی گرداند.(پایان)