زندگی یک چمدان است که میاوریش

زندگی یک چمدان است که میاوریش
بار و بندیل سبک میکنی و میبریش
خودکشی مرگ قشنگی که به ان دل بستم
دست کم هردوسه شب سیر به فکرش هستم
گاه و بیگاه پراز پنجره های خطرم
به سرم میزند این مرتبه حتما بپرم
چمدان دست تو و ترس به چشمان من است
این غم انگیزترین حالت غمگین شدن است
بی تو من بابدن لخت خیابان چه کنم
با غم انگیزترین حالت تهران چه کنم
بی تو پتیاره ی پاییز مرا میشکند
این شب وسوسه انگیز مرا میشکند
قبل رفتن دوسه خط فش بده داد بکش
هی تکانم بده نفرین کن و فریاد بکش
قبل رفتن بگذار از ته دل اه شوم
طوری از ریشه بکش اره که کوتاه شوم
مثل سیگار خطرناک ترین دودم باش
شعله اغوش کن و حضرت نمرودم باش
***
امیر عظیمی - بی تو
کسی هست اینو شنیده باشه؟ قشنگ نیست؟ البته این نصفه اهنگه کامل ننوشتم