تو رفتی و من هنوز،

تو رفتی و من هنوز،
با خاطراتت زندگی می‌کنم؛
تو از کنارم گذشتی،
من هنوز از کنارِ نبودنت عبور نکرده‌ام...
چه عجیب است رسم عاشقی،
یکی تمامِ جانش را می‌بخشد،
یکی حتی دریغ می‌کند یک نگاه را...

من تو را به خدا سپردم،
نه از آن رو که فراموشت کرده‌ام،
از آن رو که دیگر
توانِ نگه داشتنت را ندارم...
بعضی آدم‌ها نمی‌روند،
فقط دیگر سهمِ ما نیستند؛
و این، دردناک‌ترین شکلِ از دست دادن است...