دوست دارم که ببارم باران

دوست دارم که ببارم باران
گله دارم ، گله دارم باران
اشک بر دیده و بغضم به گلوست
دلقک و هلهله را ، چکارم باران
زخم دارم به دل و منتظر تسکینم
همدم و همسفر خویش ندارم باران
گم شدم در دل تنهایی و بی همقدمی
دوست دارم به نگارم ، بنگارم باران
شور شیرین به جگر سوخت مرا
دگرم ، چشم فرهاد ندارم باران
تو ببار بر من بیچاره مسکین غریب
که منم ، با دگران کار ندارم باران
دوستان همه رفتند و مرا ... جا ماندم
تب شعر و غزل و شور شیدا ندارم باران