اهی آدمی یکی را دوست دارد

اهی آدمی یکی را دوست دارد
که هیچ تشابهی با او ندارد
اما عاشق نگاهش میشود
در تنهایی خود
در همهمه های خاطره هایش
به دور از وجود حضورش
به او می اندیشد
به لبخند هایش دل میسپارد
و با شنیدن اسمش
لرزه بر تمام اندامش می افتد
و لحظه ایی که او لب به سخن میگشاید
مات و مبهوت صدایش میشود
حرکات نگاهش را در ذهن خود ثبت میکند
و میخندد و خود را اسیر او میبیند
آدمی گاه شوخی شوخی
خنده خنده
بی دلیل و بی جهت
جدی جدی
عاشق می شود
به همین راحتی
///دیوانه//