بسم الله الرحمن الرحيم

بسم الله الرحمن الرحيم
قسمت اول :
آیات خودت را بیاب :
در قرآن هر آیه ای برای همه نیست. آیات عام و خاص دارند. مطلق و مقیّد دارند. هرچند از مجموع آیات همه خلقت بهره مندند اما هر آیه برای همه نیست.
برخی آیات برای اهل تفکر است؛ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَآيَاتٍ لِقَوْمٍ يَتَفَكَّرُونَ - (سوره جاثیه بخشی از آیه 13)
برخی آیات برای اهل دانش است؛ لَآيَاتٍ لِلْعَالِمِينَ - سوره روم بخشی از آیه 22)
برخی برای اهل شنوایی و بیداری است؛ لِقَوْمٍ يَسْمَعُونَ -(سوره یونس بخشی از آیه 67)
برخی برای اهل عقل و خِرَدورزی اند؛ لِقَوْمٍ يَعْقِلُونَ -(سوره نحل بخشی از آیه 67)
آری همه قرآن خواندنی است اما تو موظفی که آیات خودت را بیابی. ذکر خودت را دریابی. فِيهِ ذِكْرُكُمْ - در آن ذکر شماست.(سوره انبیاء بخشی از آیه 10)
نکته را دریاب! هر انسانی فصل خودش را دارد. اسم خودش، موضوع خودش و حکایت خودش را دارد.
کیفیات و مقتضیات و راه رشد و تعالی خودش را دارد.
کُلَُ مُیَسَّرَُ لِما خُلِقَ لَهُ - زیرا به هر کس هر چه قسمت اوست می‌رسد.(سنن ابن ماجه، کتاب التجارات، ح 2133)
چه هر کس قرار است همان شود که برایش خلق شده است. خلقت خداوند بسیار متنوع است. هر لایه ای از حیات و آگاهی حکمی متناسب با خود را دارد. چه بسا چیزی که برای کسی خوب است برای دیگری بد باشد. چه بسا چیزی که دیروز خوب و مفید بوده فردا خوب و مفید نباشد. هر مرحله از رشد حکمی دارد. و هر بیماری دارویی. تو موظفی خودت را در قرآن بیابی. خودت را بشناسی. تو مامور به شناخت خویشی نه شناخت دیگران.به تو گفته اند: مَن عَرَفَ نَفسَهُ فَقَد عَرَفَ رَبَّهُ: هرکس خودش رابشناسد. پروردگارش را شناخته است، نگفته اند؛ هر کس دیگران را بشناسد پروردگارش را شناخته است!!(بحار الأنوار - ج 2 - ص 32)(ادامه دارد...)