آرامش هم گاهی از آرامش خسته می شود،آرامش هم گاهی می خواهد

آرامش هم گاهی از آرامش خسته می شود،آرامش هم گاهی می خواهد نا آرام باشد ...دوست دارد به تلاطم بیفتد ، بتـَـپد !آرامش هم گاهی از بودنش خسته می شود ...آرامش هم گاهی می خواهد برود و قید همه ی دنیا و تعلقاتش را بزند ،آرامش هم گاهی دلش نمی خواهد در دل این و آن بنشیند ؛دلش نمی خواهد !دلش می خواهد نا آرام باشد ....مثل همین آرامش چشمانم ،که تقلا می کند ...چنگ می زند بر مـُـژه گانم تا اشکم فرو نریزد ...

که فرو ریختن اشک همانا و مرگ آرامش ِ چشمانم همان !آرامش هم گاهی از خودش خسته می شود ...از مـِـهر بی دلیلش از خوبی های بی جایش،از سنگ صبوری هایش به ستوه می آید !از بودن های احمقانه اش ...از دوست داشتن های بی دلیلش ...از اینکه باید دائما به همه تزریق شود،در دل همه باشد !آرامش ، آرامش می خواهد !!
شاید از کسی دیگر...
شاید .... !