بسم الله الرحمن الرحیم
بسم الله الرحمن الرحیم
پاسخ قسمت اول :
این مشکل ذهنی، برای عده بسیاری ایجاد شده است که در گذشته و حال، پرسیده و می پرسند.
اگر گمان دارید که یک صدایی این شک را به شما القا میکند، سعی کنید که صاحب صدا را بشناسید.آیا هوای نفس خودتان است که از درون وسوسه می کند، یا شیاطین جنّ و انس نیز از بیرون سر و صدا و وسوسه میکنند. چرا که یقیناً این ندای عقل و فطرت نیست.
کمک ما این خواهد بود که تا حدودی مسئله شک و شکاکی، آن هم نسبت به وجود خداوند سبحان را برای شما شرح دهیم، تا مطمئن شوید که هیچ شکی ندارید.
شک نیز بد و خوب و سالم و ناسالم دارد. شک میتواند مقدمه ای برای رسیدن به معلوماتی متقن باشد و می تواند مانند یک بیماری و خوره، به جان آدمی بیفتند. چیزی مثل خیال است که هم میتواند مقدمه تفکر و تعقل و شناخت باشد و هم میتواند بیاساس و پوچ و ذهنآزار باشد.
از مرحوم آیت الله طالقانی رحمة الله علیه، در خطبهای از نماز جمعه ایشان شنیدم که فردی به امام صادق علیه السلام عرض کرد که هلاک شدم! ایشان پرسیدند:چرا؟ گفت:چون شک کردم!پرسیدند: به چه چیز شک کردی؟ گفت: به وجود خداوند! ایشان فرمودند: الله اکبر، هذا اول الیقین، یعنی: الله اکبر، این تازه اول یقین است.
پس، شک سالم، مبتنی بر پرسشها وحتی شبهات منطقی، خودش میتواند مقدمه، اول راه و باب رسیدن به یقین باشد، و شک ناسالم، بیمنطق، بیدلیل و از روی عادت ذهن به شکاکی، نه تنها به هیچ نتیجه متقنی نمیرسد، بلکه آدمی را در گمراهی دورتر میسازد!
بنابراین، یاد سعی کنیم که هر نوع شکی در ذهن ما، پایه و اساسی داشته باشد، علتی و دلیلی داشته باشد، نه این که همینطور بگوییم و به خود القا کنیم که من شک دارم!
أَفِي اللَّهِ شَكٌّ :
برای ذهنی که تکفر و تعقل میکند و در وادی تخیل متوقف نمیماند، اگر چه علم زیادی نداشته باشد و فقط به خودش و همین طبیعتی که مقابل دیدگانش قرار دارد نگاه کند، هیچ شکی درباره وجود خداوند متعال باقی نمیماند! با خودش میگوید: اگر هستی هست، پس هستیبخش هم هست. اگر من، خودم و جهان را نیافریدم و دیگران نیز مثل خودم مخلوق هستند، پس لابد دیگری آفریده است که خودش مخلوق نیست.
از اینرو، انبیای الهی به کلام وحی و یا توضیحات خودشان، براهین عقلی و اثباتی بسیاری ارائه کردهاند و از زمین و آسمان، نشانهها و دلایل آوردند، اما گاهی نیز میفرمود: مگر در وجود خداوند متعال، شکی هست - و حال آن که زمین و آسمان، بر وجودش گواهی می دهند: (ادامه دارد...)
پاسخ قسمت اول :
این مشکل ذهنی، برای عده بسیاری ایجاد شده است که در گذشته و حال، پرسیده و می پرسند.
اگر گمان دارید که یک صدایی این شک را به شما القا میکند، سعی کنید که صاحب صدا را بشناسید.آیا هوای نفس خودتان است که از درون وسوسه می کند، یا شیاطین جنّ و انس نیز از بیرون سر و صدا و وسوسه میکنند. چرا که یقیناً این ندای عقل و فطرت نیست.
کمک ما این خواهد بود که تا حدودی مسئله شک و شکاکی، آن هم نسبت به وجود خداوند سبحان را برای شما شرح دهیم، تا مطمئن شوید که هیچ شکی ندارید.
شک نیز بد و خوب و سالم و ناسالم دارد. شک میتواند مقدمه ای برای رسیدن به معلوماتی متقن باشد و می تواند مانند یک بیماری و خوره، به جان آدمی بیفتند. چیزی مثل خیال است که هم میتواند مقدمه تفکر و تعقل و شناخت باشد و هم میتواند بیاساس و پوچ و ذهنآزار باشد.
از مرحوم آیت الله طالقانی رحمة الله علیه، در خطبهای از نماز جمعه ایشان شنیدم که فردی به امام صادق علیه السلام عرض کرد که هلاک شدم! ایشان پرسیدند:چرا؟ گفت:چون شک کردم!پرسیدند: به چه چیز شک کردی؟ گفت: به وجود خداوند! ایشان فرمودند: الله اکبر، هذا اول الیقین، یعنی: الله اکبر، این تازه اول یقین است.
پس، شک سالم، مبتنی بر پرسشها وحتی شبهات منطقی، خودش میتواند مقدمه، اول راه و باب رسیدن به یقین باشد، و شک ناسالم، بیمنطق، بیدلیل و از روی عادت ذهن به شکاکی، نه تنها به هیچ نتیجه متقنی نمیرسد، بلکه آدمی را در گمراهی دورتر میسازد!
بنابراین، یاد سعی کنیم که هر نوع شکی در ذهن ما، پایه و اساسی داشته باشد، علتی و دلیلی داشته باشد، نه این که همینطور بگوییم و به خود القا کنیم که من شک دارم!
أَفِي اللَّهِ شَكٌّ :
برای ذهنی که تکفر و تعقل میکند و در وادی تخیل متوقف نمیماند، اگر چه علم زیادی نداشته باشد و فقط به خودش و همین طبیعتی که مقابل دیدگانش قرار دارد نگاه کند، هیچ شکی درباره وجود خداوند متعال باقی نمیماند! با خودش میگوید: اگر هستی هست، پس هستیبخش هم هست. اگر من، خودم و جهان را نیافریدم و دیگران نیز مثل خودم مخلوق هستند، پس لابد دیگری آفریده است که خودش مخلوق نیست.
از اینرو، انبیای الهی به کلام وحی و یا توضیحات خودشان، براهین عقلی و اثباتی بسیاری ارائه کردهاند و از زمین و آسمان، نشانهها و دلایل آوردند، اما گاهی نیز میفرمود: مگر در وجود خداوند متعال، شکی هست - و حال آن که زمین و آسمان، بر وجودش گواهی می دهند: (ادامه دارد...)
- ۱۱۴
- ۲۲ فروردین ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط