بسم الله الرحمن الرحیم

بسم الله الرحمن الرحیم
پاسخ قسمت اول :
متن و ترجمه روایت به شرح زیر می‌باشد: شابٌّ سَخِيٌّ مُرهَقٌ فِي الذُّنوبِ أحَبُّ إلَى اللّه ِمِن شَيخٍ عابِدٍ بَخيلٍ - جوان بخشنده فرو رفته در گناه‌، نزدِ خداوند‌، از پيرِ عابد بخيل، محبوب‌تر است.(الكافی : 4 / 41 / 14)
پیش از هر شرحی دربارۀ این روایت، باید دقت شود که برخی به جای اراده، همت و تلاش برای خودسازی، انجام واجبات و ترک محرمات، نه تنها در پی توجیه انحرافات و گناهان خود می‌باشند، بلکه به هر وسیله‌ای متوسل میشوند که به خود و دیگران القا نمایند که منحرفان و گناهکاران نزد خداوند متعال و اهل عصمت علیهم السلام، محبوب‌تر از مؤمنان و عابدان می‌باشند؛ چنان که در بسیاری از سریال‌های تلویزیونی نیز این معنا به بینندگان القا می‌شود!
اگر چنین بود که خداوند سبحان به بندگانش می‌فرمود: بروید کافر، مشرک، منافق، ظالم، فاسق، فاسد و مفسد شوید و به جای عمل صالح، گناه کنید، تا نزد من محبوب‌تر باشید!
در این حدیث نفرموده که گناهکار از عابد محبوب‌تر است، بلکه دو فاعل، دو فعل و دو صفت را در برابر هم قرارداده است:
محبت خدا : ابتدا دقت نماییم که خداوند متعال تمامی بندگانش را دوست دارد، وگرنه راه استغفار طلب پوشش و بخشش و نیز توبه بازگشت از گناه به سوی خدا را برای همگان باز نمی‌گذاشت.
اما محبت نیز درجات دارد، و چه بسا آدمی قدر این محبت را نداند و مشمول غضب خداوند متعال شود؛ مضافاً بر این که ممکن است خداوند متعال، یکی را بیشتر از دیگری دوست بدارد، اما هر دور راهی جهنم شوند! به عنوان مثال: قطعاً یک کافرِ جاهل، غافل و مستضعف، نزد خدا محبوب‌تر از یک کافرِ آگاه، معاند، لجوج و ظالم می‌باشد؛ اما هر دو راهی جهنمی می‌شوند که آن هم طبقات و درجات دارد.
پیر و جوان : پیر و جوان در این روایت، دو شخص فاعل عمل کننده می‌ باشند؛ و البته خداوند متعال به نوجوانان و جوانان که صاف‌ ترند و تازه وارد میدان خود سازی شده‌اند، نظر لطف بیشتری دارد. چنان که نفرمود: بندگان من در چهل سالگی مکلف می‌ شوند، بلکه فرمود دختر از نُه سالگی و پسر از پانزده سالگی مکلف میشوند و آنان را مخاطب خودم قرار می‌ دهم. لذا چقدر سفارش شده که در جوانی خود را بسازید، وگرنه در پیری هم مشکل است و هم بعید!(ادامه دارد...)