دلی کنار پنجره نشسته زار میزند

دلی کنار پنجره نشسته زار میزند
و خواب دیده ام شبی مرا کنار میزند
غروب ها که میشود خیال چشم های تو
تو را دوباره در دل شکسته «جار» میزند
یکی نگاه میکند یکی گناه میکند
یکی سکوت میکند یکی هوار میزند
و عشق درد مشترک میان ما ست باهمه
کسی که شعر گفته یا کسی که تار میزند
درست مثل بازی گذشته های شاعری
که جای سنگ و گل به دوستش انار میزند

خدا کند به وعده اش وفا کند که گفته بود
شبی مرا به جرم عشق خویش « دار » میزند ...