اینجا

اینجا
نه به دنبال هوادار می گردم که تحسینم کند نه منتظر تایید کسی هستم و نه قضاوت و نه دلداری دادن و حس ترحم......
اینجا
دوست دارم چایی هل داری باشد کنار میزم و چند تکه پولکی لیمویی و یک جفت گوش شنوا و محرم برای حرفهای خودمانی
بگذریم
چند وقت پیش در یکی از کتاب ها خواندم
" دل شکسته را گچ نمی گیرند..... گل می گیرند ..... گل!!!
و من به ایت دل شکستن ها و گل گرفتن ها اندیشیدم
آدم کینه ای نیستم......
اما گاهی وقت ها زود می شکند این دل......
امروز صبح با مردی حرف میزدم
گفت خیای تنها هستم :(
و من به عمق تفاوت تنهایی زن و مرد فکر کردم
به اینکه آنقدر ذهنم درگیر و شلوغ است که تنهاییم را در لا به لای این ازدحام دفن کردم
آدما ها......
در شلوغی ترین شرایط هم تنها هستند.....
همراه اول مدام شعار می دهد: " هیچکس تنها نیست"
اما آدم ها هر کدام به نوعی دارند تنهاییشان را پشت نقاب های کذایی مخفی می کنند
باور کن ...... هیچکس با هیچ شرایطی..... از خود و زندگیش راضی نیست
و این......
عمق تنهایی آدمهاست......!!