ﺷﺐ ﺳﺮﺩﻱ ﺍﺳﺖ، ﻭ ﻣﻦ ﺍﻓﺴﺮﺩﻩ. ﺭﺍﻩ ﺩﻭﺭﻱ ﺍﺳﺖ، ﻭ ﭘﺎﻳﻲ ﺧﺴﺘﻪ. ﺗﻴﺮﮔ
ﺷﺐ ﺳﺮﺩﻱ ﺍﺳﺖ، ﻭ ﻣﻦ ﺍﻓﺴﺮﺩﻩ. ﺭﺍﻩ ﺩﻭﺭﻱ ﺍﺳﺖ، ﻭ ﭘﺎﻳﻲ ﺧﺴﺘﻪ. ﺗﻴﺮﮔﻲ ﻫﺴﺖ ﻭ ﭼﺮﺍﻏﻲ ﻣﺮﺩﻩ. ﻣﻲ ﮐﻨﻢ، ﺗﻨﻬﺎ، ﺍﺯ ﺟﺎﺩﻩ ﻋﺒﻮﺭ: ﺩﻭﺭ ﻣﺎﻧﺪﻧﺪ ﺯ ﻣﻦ ﺁﺩﻡ ﻫﺎ. ﺳﺎﻳﻪ ﺍﻱ ﺍﺯ ﺳﺮ ﺩﻳﻮﺍﺭ ﮔﺬﺷﺖ، ﻏﻤﻲ ﺍﻓﺰﻭﺩ ﻣﺮﺍ ﺑﺮ ﻏﻢ ﻫﺎ. ﻓﮑﺮ ﺗﺎﺭﻳﮑﻲ ﻭ ﺍﻳﻦ ﻭﻳﺮﺍﻧﻲ ﺑﻲ ﺧﺒﺮ ﺁﻣﺪ ﺗﺎ ﺑﺎ ﺩﻝ ﻣﻦ ﻗﺼﻪﻫﺎ ﺳﺎﺯ ﮐﻨﺪ ﭘﻨﻬﺎﻧﻲ. ﻧﻴﺴﺖ ﺭﻧﮕﻲ ﮐﻪ ﺑﮕﻮﻳﺪ ﺑﺎ ﻣﻦ ﺍﻧﺪﮐﻲ ﺻﺒﺮ، ﺳﺤﺮ ﻧﺰﺩﻳﮏ ﺍﺳﺖ:
- ۵.۶k
- ۲۹ اردیبهشت ۱۳۹۳
دیدگاه ها (۵)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط
