رمان زندگی سیگاری قسمت ( 121)
زندگی سیگاری
امین بهم قول داد در قبال کمک کردنشون آزادم کنه و من گفتم که میخوام خانوادهم پیدا کنه.
اونا پلیس بودن چیزای زیادی از سازمان داشتن و شاید میتونستن خانوادم و پیدا کنن
هفت ماه طول کشید تا تونستن به رد از پدرمون بزنن که اونم مرده بود.
خودمم کمک کردم و در اخر هاتف و پیدا کردیم.
رفتم و بهش همه چیو گفتم و امینم همراهیم کرد اونم گفت که پدر اصلیش کی بوده و زد سازمانه و به ما کمک می کنه و من برای این که جونت در خطر نیفته از دور میدیدمت دوست داشتم بیام و بقلت کنم بگم خواهری اولی نمیشد..
مهشید که من و دید مجبور شدیم با هاتف بگیم که دوستشم...
بعد شم که با هاتف از تهران خارج شدیم .....
برگشت سمتم و با لبخند گفت
اینم داستان زندگی من کنجکاویت برطرف شد خاله سوسکه
با بغض نگاهش کردم و اروم بقلش کردم و سرم و گذاشتم رو شونش
و اون اروم موهام و ناز کرد
با خنده میون گریه گفتم
یه کاری کنم؟
شهرزاد با خنده گفت
دو تا کار کن
با لبخند یهو دوتا دستام و میون موهاش فرو کردم و موهاش و به هم زدم و اون با بهت به من نگاه
زندگی سیگاری
ه می کرد.
منم با خنده بهش نگاه کردم
یه لحظخ سر برگردوندم که دیدم هاتف با لبخند و مهشید با نگاهی اشکی و ریحانه با ذوق پشت ما ایستادن ....
و من بعد از چندین ماه با خیال راحت خندیدم و گفتم
فال گوشی کار بدیه
شهرزاد با خنده برگشت سمتشون و گفت
اوا. اوه... همه هم که هستن
با اشتیاق به جمعمون نگاه کردم دلم برای این لبخند ها تنگ شده بود
ادامه دارد.....
پارت صد... شروع فصلی تازه
یه هفته گذشته بود و حال اروان بهتر بود
ایوارم که الان دقیقا به هفتست باهاش مستقیم حرف نزدم ...
ازش دلخور بودم کم مونده بود از خون ریزی بمیره ولی به ما نگفته بود ...
قسمتی از دستش و چاقو خورده بود و خودش با دستمال بسته بود و خون ریزی تا صبح ادامه داشت و ما نفهمیدیم و بدنشم که قسمتی ازش کاملا سیاه شده بود انگار شوکر با بدنی خیس بهش زدن من موندم این چه طور زندست ... وقتی شهرزاد فهمید حال ایوار خوب نیست و بهش شک کرد داشتم دیوونه میشدم که چرا من نفهمیدم
زندگی سیگاری
خلاصه شهرزاد دست ایوار و بخیه زد و برای بدنشم که می پماد زد و مجلورش کردیم استراحت کنه.
ولی از اون ماجرا کلا باهاش صحبت نکرده بودم اولش که زد غرورم و جریحه دار کرد بعدشم که سلامتی خودش و به خطر انداخت البته تقصیر اون نیست اون که نمی دونه جونم به جونش بنده این که با هر بار نفس کشیدنش منم نفس می کشم ... کمی باشاید تا حد زیادی مسخره به نظر بیاد که عاشق آدمی مثل ایوار شدم اما مگه قلب از ما دستور می گیره؟
هاتف می گفت باید به چند وقتی تو این خونه پنهون شیم تا به نقشه ای بکشیم و رعیس بزرگ و پیدا کنیم
منم سعی میکردم به یاد بیارم. اون رمزی که اون مرد سوخته بهم گفته بود چی بوده... اخه یادم رفته بود .. فقط به چیزایی راجب گنبد طلایی و ستاره و اینا یادمه... مهشید با هاتف سرد برخورد میکنه و بر عکسش ریحانه خوب با داوود جبک تو چیکن
با شهرزاد طبق روال این به هفته کنار تراس اتاقش ایستاده بودیم و قهوه میخوردیم این داداس دوقولوی ناز و زیادی دوست داشتم همون قدر که هاف و دوست داشتم فقط اصلا شکل هم نبودیم فقط چشمامون رنگ هم بود به جورایی و موهامونم جنسش یکی بود و هر دو سفید بودیم و لاغرا
هاتف کمی دورتر از ما سیگار میکشید و به اسمون زل زده بود
یه جورایی فهمیده بودم که مهشید دیگه مثل قبل داداشم و دوست نداره قشنگ اون عشق و علاقه صابق از چشماش پر زد و رفته بود
اروم اروم داشتم قهومو میخوردم که یهو صدای تیر اندازی از تو باغ اومد و شیشه پشتمون با صدای بدی شکست و من جيغ زدم و شهرزاد من و گرفت و خوابوند رو زمین و هاتف داد زد
حمله کردن و دست برد سمت پشت پیرهنش و اسلحه در آورد و در حالی که پشت دیوار تراس پنهون شده بود هر چند لحظه به سمت جایی که من نمی دیدم شلیک می کرد
با وحشت و ترس دوباره زندونی شدن زدم زیر گریه که شهرزاد در حالی که حواسش به اطراف بود گفت
اروم باش قلم... ما هیچیمون نمیشه نترس
کمی فقط کمی اروم شدم
امین بهم قول داد در قبال کمک کردنشون آزادم کنه و من گفتم که میخوام خانوادهم پیدا کنه.
اونا پلیس بودن چیزای زیادی از سازمان داشتن و شاید میتونستن خانوادم و پیدا کنن
هفت ماه طول کشید تا تونستن به رد از پدرمون بزنن که اونم مرده بود.
خودمم کمک کردم و در اخر هاتف و پیدا کردیم.
رفتم و بهش همه چیو گفتم و امینم همراهیم کرد اونم گفت که پدر اصلیش کی بوده و زد سازمانه و به ما کمک می کنه و من برای این که جونت در خطر نیفته از دور میدیدمت دوست داشتم بیام و بقلت کنم بگم خواهری اولی نمیشد..
مهشید که من و دید مجبور شدیم با هاتف بگیم که دوستشم...
بعد شم که با هاتف از تهران خارج شدیم .....
برگشت سمتم و با لبخند گفت
اینم داستان زندگی من کنجکاویت برطرف شد خاله سوسکه
با بغض نگاهش کردم و اروم بقلش کردم و سرم و گذاشتم رو شونش
و اون اروم موهام و ناز کرد
با خنده میون گریه گفتم
یه کاری کنم؟
شهرزاد با خنده گفت
دو تا کار کن
با لبخند یهو دوتا دستام و میون موهاش فرو کردم و موهاش و به هم زدم و اون با بهت به من نگاه
زندگی سیگاری
ه می کرد.
منم با خنده بهش نگاه کردم
یه لحظخ سر برگردوندم که دیدم هاتف با لبخند و مهشید با نگاهی اشکی و ریحانه با ذوق پشت ما ایستادن ....
و من بعد از چندین ماه با خیال راحت خندیدم و گفتم
فال گوشی کار بدیه
شهرزاد با خنده برگشت سمتشون و گفت
اوا. اوه... همه هم که هستن
با اشتیاق به جمعمون نگاه کردم دلم برای این لبخند ها تنگ شده بود
ادامه دارد.....
پارت صد... شروع فصلی تازه
یه هفته گذشته بود و حال اروان بهتر بود
ایوارم که الان دقیقا به هفتست باهاش مستقیم حرف نزدم ...
ازش دلخور بودم کم مونده بود از خون ریزی بمیره ولی به ما نگفته بود ...
قسمتی از دستش و چاقو خورده بود و خودش با دستمال بسته بود و خون ریزی تا صبح ادامه داشت و ما نفهمیدیم و بدنشم که قسمتی ازش کاملا سیاه شده بود انگار شوکر با بدنی خیس بهش زدن من موندم این چه طور زندست ... وقتی شهرزاد فهمید حال ایوار خوب نیست و بهش شک کرد داشتم دیوونه میشدم که چرا من نفهمیدم
زندگی سیگاری
خلاصه شهرزاد دست ایوار و بخیه زد و برای بدنشم که می پماد زد و مجلورش کردیم استراحت کنه.
ولی از اون ماجرا کلا باهاش صحبت نکرده بودم اولش که زد غرورم و جریحه دار کرد بعدشم که سلامتی خودش و به خطر انداخت البته تقصیر اون نیست اون که نمی دونه جونم به جونش بنده این که با هر بار نفس کشیدنش منم نفس می کشم ... کمی باشاید تا حد زیادی مسخره به نظر بیاد که عاشق آدمی مثل ایوار شدم اما مگه قلب از ما دستور می گیره؟
هاتف می گفت باید به چند وقتی تو این خونه پنهون شیم تا به نقشه ای بکشیم و رعیس بزرگ و پیدا کنیم
منم سعی میکردم به یاد بیارم. اون رمزی که اون مرد سوخته بهم گفته بود چی بوده... اخه یادم رفته بود .. فقط به چیزایی راجب گنبد طلایی و ستاره و اینا یادمه... مهشید با هاتف سرد برخورد میکنه و بر عکسش ریحانه خوب با داوود جبک تو چیکن
با شهرزاد طبق روال این به هفته کنار تراس اتاقش ایستاده بودیم و قهوه میخوردیم این داداس دوقولوی ناز و زیادی دوست داشتم همون قدر که هاف و دوست داشتم فقط اصلا شکل هم نبودیم فقط چشمامون رنگ هم بود به جورایی و موهامونم جنسش یکی بود و هر دو سفید بودیم و لاغرا
هاتف کمی دورتر از ما سیگار میکشید و به اسمون زل زده بود
یه جورایی فهمیده بودم که مهشید دیگه مثل قبل داداشم و دوست نداره قشنگ اون عشق و علاقه صابق از چشماش پر زد و رفته بود
اروم اروم داشتم قهومو میخوردم که یهو صدای تیر اندازی از تو باغ اومد و شیشه پشتمون با صدای بدی شکست و من جيغ زدم و شهرزاد من و گرفت و خوابوند رو زمین و هاتف داد زد
حمله کردن و دست برد سمت پشت پیرهنش و اسلحه در آورد و در حالی که پشت دیوار تراس پنهون شده بود هر چند لحظه به سمت جایی که من نمی دیدم شلیک می کرد
با وحشت و ترس دوباره زندونی شدن زدم زیر گریه که شهرزاد در حالی که حواسش به اطراف بود گفت
اروم باش قلم... ما هیچیمون نمیشه نترس
کمی فقط کمی اروم شدم
- ۴.۱k
- ۱۵ تیر ۱۴۰۴
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط