ات تمام مسیر رو ساکت بود.

ات تمام مسیر رو ساکت بود.

بالاخره ماشین جلوی یه خونه قدیمی متوقف شد.

مرد گفت:
ـ پیاده شو. منتظرته.

ات با قدم‌های لرزون وارد خونه شد.

ـ بابا...؟

صدایی از تاریکی جواب داد:
ـ ات؟

مردی از انتهای راهرو بیرون اومد.

ات با دیدنش اشک ریخت و به سمتش دوید.

ـ بابااا!

پدرش دخترش رو در آغوش گرفت.

ـ دخترم... چقدر بزرگ شدی!

ات با گریه پرسید:
ـ چرا این همه سال برنگشتی؟ چرا ولم کردی؟

مرد سرش رو پایین انداخت.

ـ چون کسی که بهش اعتماد کرده بودم، همه‌چیز رو ازم گرفت.

ات عقب رفت.
ـ منظورت جیمینه؟

پدرش سر تکون داد.

همون لحظه صدای شلیک از بیرون بلند شد!

مرد سریع ات رو پشت خودش پناه داد.

ـ اومدن...

ات با وحشت پرسید:
ـ کیا؟!

پدرش به در خیره شد و آروم گفت:

ـ آدم‌های جیمین... و این بار، برای بردن من نیومدن.

نگاهش رو به دخترش دوخت.

ـ اومدن که تو رو ببرن! 🖤