𐙚₊˚⊹ 𝑺𝒆𝒂𝒔𝒐𝒏 𝑻𝒘𝒐 ⊹ 𝑷𝒂𝒓𝒕 12 ⊹˚₊𐙚
𐙚₊˚⊹ 𝑺𝒆𝒂𝒔𝒐𝒏 𝑻𝒘𝒐 ⊹ 𝑷𝒂𝒓𝒕 12 ⊹˚₊𐙚
تهیونگ:
ـ پس بالاخره تصمیم گرفته بازی رو شروع کنه.
کوک:
ـ دستور چیه؟
کت مشکیام رو برداشتم و پوشیدم.
تهیونگ:
ـ هیچکس بدون دستور من حرکت نمیکنه. اول میخوام بدونم دقیقاً دنبال چیه.
همون لحظه گوشیم زنگ خورد.
آت بود.
با دیدن اسمش، تمام اخمهام برای یک ثانیه محو شد.
تهیونگ:
ـ الو؟
آت:
ـ صبح بخیر، آقای همیشهعصبانی! 😂
گوشهی لبم بالا رفت.
تهیونگ:
ـ صبح تو هم بخیر، خانم همیشهدردسرساز.
آت:
ـ امروز وقت داری؟ باید یه جایی منو برسونی.
کوک با شنیدن صدای آت، چشمهاش گرد شد و بیصدا شروع کرد به خندیدن.
با دست اشاره کردم ساکت بشه.
تهیونگ:
ـ کجا؟
آت:
ـ فعلاً نمیگم! اگه میای، ساعت یازده جلوی بیمارستان باش.
تهیونگ:
ـ باشه. ساعت یازده اونجام.
تماس قطع شد.
کوک:
ـ صبر کن ببینم... تو همین الان بدون حتی یه سؤال قبول کردی رانندهی شخصی بشی؟! 😭😂
ساعت رو از روی میز برداشتم.
تهیونگ:
ـ جونگکوک، پنج ثانیه فرصت داری از اتاقم بری بیرون.
کوک:
ـ چشم رئیس عاشق! 🏃🏻♂️😂
اما هنوز به در نرسیده بود که گوشیم دوباره روشن شد.
یک پیام از شمارهی ناشناس نبود؛ این بار پیامی از یکی از افرادم بود:
«رئیس، افراد لیام جلوی بیمارستان دیده شدن.»
لبخندم محو شد.
بیمارستانی که آت توش کار میکرد...
جایی که قرار بود تا چند دقیقهی دیگه ببینمش.
نگاهم رو به کوک دوختم.
تهیونگ:
ـ ماشین رو آماده کن. همین الان!
ویو تهیونگ | ساعت ۱۰:۵۵ صبح
ماشین با سرعت جلوی بیمارستان متوقف شد.
در رو باز کردم و پیاده شدم. هنوز چند قدم بیشتر برنداشته بودم که کوک از پشت سر صدام زد.
کوک:
ـ هی، رئیس! حداقل صبر کن منم بیام! مگه قراره تنهایی بری جنگ؟! 😭😂
تهیونگ:
ـ تو فقط حواست به اطراف باشه.
کوک:
ـ چشم! فقط امیدوارم اون خانم دکتر امروز باهامون مهربون باشه. دفعهی قبل با یه نگاه منو تا مرز سکته برد! 😂
میخواستم جوابش رو بدم که چشمم به آت افتاد.
با روپوش سفیدش از در بیمارستان بیرون اومد؛ موهاش روی شونههاش ریخته بود و مشغول جواب دادن به پیام گوشیاش بود.
برای چند ثانیه تمام سروصدای اطرافم محو شد.
هشت سال گذشته بود...
اما هنوز هم با دیدنش، دنیا برای یک لحظه از حرکت میایستاد.
آت سرش رو بالا آورد و با دیدنم لبخند زد.
آت:
ـ بهبه! آقای کیم بالاخره به قولش عمل کرد! 😌💜
تهیونگ:
ـ برخلاف بعضیا، من سر قولم میمونم.
آت:
ـ منظورت من بودم؟!
تهیونگ:
ـ اگه به خودت گرفتی، حتماً! 😂
آت:
ـ وای، واقعاً چقدر بیادبی! اصلاً پشیمون شدم. خودم میرم!
دستم رو به سمتش دراز کردم و کلید ماشین رو جلوی صورتش تکون دادم.
تهیونگ:
ـ بشین تو ماشین، خانم دکتر. قبل از اینکه دوباره نظرت عوض بشه.
آت با خنده به سمت ماشین رفت.
اما درست همون لحظه، یه ماشین مشکی اون طرف خیابون متوقف شد.
دو نفر از ماشین پیاده شدن.
یکیشون مستقیم به سمت آت اومد.
مرد:
ـ خانم آت؟
آت با تعجب برگشت.
آت:
ـ بله؟ اتفاقی افتاده؟
مرد:
ـ آقای لیام منتظرتون هستن. گفتن شما رو برسونیم.
لبخندم همون لحظه از روی لبهام محو شد.
تهیونگ:
ـ چی گفتی؟
مرد با دیدنم کمی عقب رفت.
مرد:
ـ آقای لیام گفتن...
تهیونگ:
ـ شنیدم چی گفتی! لازم نیست تکرار کنی.
آت با تعجب بین من و مرد نگاه کرد.
آت:
ـ تهیونگ، تو چرا اینطوری حرف میزنی؟ لیام دوست منه.
نگاهم رو از مرد گرفتم و به آت دوختم.
تهیونگ:
ـ منم چیزی دربارهی دوستت نگفتم. بیا بریم.
آت:
ـ ولی اون گفت لیام منتظرمه.
تهیونگ:
ـ خب، بهش زنگ بزن. اگه خودش گفته بیای، با خودش هماهنگ کن؛ نه با دو نفر غریبه!
آت چند لحظه نگاهم کرد و بعد گوشیاش رو بیرون آورد.
آت:
ـ باشه، آقای همهچیزدان! 😑😂
شمارهی لیام رو گرفت.
ویو آت
لیام تقریباً بلافاصله جواب داد.
لیام:
ـ سلام، خانم دکتر! آمادهای؟
آت:
ـ برای چی؟ دو نفر فرستادی دنبالم که حتی نمیدونم کیان!
پشت_نگاه_سردت#رمان_عاشقانه#رمان_احساسی#رمان_ایرانی#داستان_عاشقانه#رمان_جدید#عشق_و_نفرت#تهیونگ.
تهیونگ:
ـ پس بالاخره تصمیم گرفته بازی رو شروع کنه.
کوک:
ـ دستور چیه؟
کت مشکیام رو برداشتم و پوشیدم.
تهیونگ:
ـ هیچکس بدون دستور من حرکت نمیکنه. اول میخوام بدونم دقیقاً دنبال چیه.
همون لحظه گوشیم زنگ خورد.
آت بود.
با دیدن اسمش، تمام اخمهام برای یک ثانیه محو شد.
تهیونگ:
ـ الو؟
آت:
ـ صبح بخیر، آقای همیشهعصبانی! 😂
گوشهی لبم بالا رفت.
تهیونگ:
ـ صبح تو هم بخیر، خانم همیشهدردسرساز.
آت:
ـ امروز وقت داری؟ باید یه جایی منو برسونی.
کوک با شنیدن صدای آت، چشمهاش گرد شد و بیصدا شروع کرد به خندیدن.
با دست اشاره کردم ساکت بشه.
تهیونگ:
ـ کجا؟
آت:
ـ فعلاً نمیگم! اگه میای، ساعت یازده جلوی بیمارستان باش.
تهیونگ:
ـ باشه. ساعت یازده اونجام.
تماس قطع شد.
کوک:
ـ صبر کن ببینم... تو همین الان بدون حتی یه سؤال قبول کردی رانندهی شخصی بشی؟! 😭😂
ساعت رو از روی میز برداشتم.
تهیونگ:
ـ جونگکوک، پنج ثانیه فرصت داری از اتاقم بری بیرون.
کوک:
ـ چشم رئیس عاشق! 🏃🏻♂️😂
اما هنوز به در نرسیده بود که گوشیم دوباره روشن شد.
یک پیام از شمارهی ناشناس نبود؛ این بار پیامی از یکی از افرادم بود:
«رئیس، افراد لیام جلوی بیمارستان دیده شدن.»
لبخندم محو شد.
بیمارستانی که آت توش کار میکرد...
جایی که قرار بود تا چند دقیقهی دیگه ببینمش.
نگاهم رو به کوک دوختم.
تهیونگ:
ـ ماشین رو آماده کن. همین الان!
ویو تهیونگ | ساعت ۱۰:۵۵ صبح
ماشین با سرعت جلوی بیمارستان متوقف شد.
در رو باز کردم و پیاده شدم. هنوز چند قدم بیشتر برنداشته بودم که کوک از پشت سر صدام زد.
کوک:
ـ هی، رئیس! حداقل صبر کن منم بیام! مگه قراره تنهایی بری جنگ؟! 😭😂
تهیونگ:
ـ تو فقط حواست به اطراف باشه.
کوک:
ـ چشم! فقط امیدوارم اون خانم دکتر امروز باهامون مهربون باشه. دفعهی قبل با یه نگاه منو تا مرز سکته برد! 😂
میخواستم جوابش رو بدم که چشمم به آت افتاد.
با روپوش سفیدش از در بیمارستان بیرون اومد؛ موهاش روی شونههاش ریخته بود و مشغول جواب دادن به پیام گوشیاش بود.
برای چند ثانیه تمام سروصدای اطرافم محو شد.
هشت سال گذشته بود...
اما هنوز هم با دیدنش، دنیا برای یک لحظه از حرکت میایستاد.
آت سرش رو بالا آورد و با دیدنم لبخند زد.
آت:
ـ بهبه! آقای کیم بالاخره به قولش عمل کرد! 😌💜
تهیونگ:
ـ برخلاف بعضیا، من سر قولم میمونم.
آت:
ـ منظورت من بودم؟!
تهیونگ:
ـ اگه به خودت گرفتی، حتماً! 😂
آت:
ـ وای، واقعاً چقدر بیادبی! اصلاً پشیمون شدم. خودم میرم!
دستم رو به سمتش دراز کردم و کلید ماشین رو جلوی صورتش تکون دادم.
تهیونگ:
ـ بشین تو ماشین، خانم دکتر. قبل از اینکه دوباره نظرت عوض بشه.
آت با خنده به سمت ماشین رفت.
اما درست همون لحظه، یه ماشین مشکی اون طرف خیابون متوقف شد.
دو نفر از ماشین پیاده شدن.
یکیشون مستقیم به سمت آت اومد.
مرد:
ـ خانم آت؟
آت با تعجب برگشت.
آت:
ـ بله؟ اتفاقی افتاده؟
مرد:
ـ آقای لیام منتظرتون هستن. گفتن شما رو برسونیم.
لبخندم همون لحظه از روی لبهام محو شد.
تهیونگ:
ـ چی گفتی؟
مرد با دیدنم کمی عقب رفت.
مرد:
ـ آقای لیام گفتن...
تهیونگ:
ـ شنیدم چی گفتی! لازم نیست تکرار کنی.
آت با تعجب بین من و مرد نگاه کرد.
آت:
ـ تهیونگ، تو چرا اینطوری حرف میزنی؟ لیام دوست منه.
نگاهم رو از مرد گرفتم و به آت دوختم.
تهیونگ:
ـ منم چیزی دربارهی دوستت نگفتم. بیا بریم.
آت:
ـ ولی اون گفت لیام منتظرمه.
تهیونگ:
ـ خب، بهش زنگ بزن. اگه خودش گفته بیای، با خودش هماهنگ کن؛ نه با دو نفر غریبه!
آت چند لحظه نگاهم کرد و بعد گوشیاش رو بیرون آورد.
آت:
ـ باشه، آقای همهچیزدان! 😑😂
شمارهی لیام رو گرفت.
ویو آت
لیام تقریباً بلافاصله جواب داد.
لیام:
ـ سلام، خانم دکتر! آمادهای؟
آت:
ـ برای چی؟ دو نفر فرستادی دنبالم که حتی نمیدونم کیان!
پشت_نگاه_سردت#رمان_عاشقانه#رمان_احساسی#رمان_ایرانی#داستان_عاشقانه#رمان_جدید#عشق_و_نفرت#تهیونگ.
- ۲۸۱
- ۲۶ آبان ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط