{% if state.amp %} {% else %} {% endif %}

هیچکس بعد از رفتن کسی نمُرده،

هیچکس بعد از رفتن کسی نمُرده،
همانگونه که بودنت عادت روزگارم شده بود
به شنیدن صدایت عادت کرده بودم
به صبح و شب بخیر گفتنت،
به شنیدن اسمم از زبان تو،
به دنیایی که زمانی تو را داشت؛
نبودنت هم عادت میشود
همانگونه که به زندگی با تو عادت کرده بودم
به بی تو بودن هم عادت میکنم
عادت میکنم به روزگاری که دیگر صدایت را نخواهم شنید،
چشمانت را نخواهم دید
و دیگر لمس دستانت رویایی بیش نخواهد بود،
شاید زمان ببرد
و شاید یک عمر
برای عادت به بی تو بودن کافی باشد ...

#رضا_کریم_پور
دیدگاه ها (۱)

فوبیای از دست دادن عزیزترین هرکس را می توان از چشمهایش خواند...

گاهی اوقات خسته میشی از قوی بودندلت میخواد یک استعفا نامه بل...

این روز ها هوای زندگی پس است!چنگی بر دل نمیزند...لطفا کمی بی...

عشق زیباستخودمان خواستیم بشود جوجه اردک زشت روزگارمان!خودمان...

پارت ۵ | نزدیک‌تر از چیزی که فکر می‌کردمبعد از اون روز، دیدن...

𝐖𝐞 𝐒𝐡𝐨𝐮𝐥𝐝𝐧'𝐭 𝐇𝐚𝐯𝐞 𝐌𝐞𝐭 𝐀𝐠𝐚𝐢𝐧...𝐁𝐮𝐭 𝐖𝐞 𝐃𝐢𝐝Season²PART⁶(نایون+)...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط