پارت۳۵

دازای از این همه صداقت که تو حرفای چویا بود خوشحال و متعجب بود حالا که اون داره تمام تلاشش رو میکنه و حتی به این احتمال که دازای بره فکر میکنه دازای هم باید دلایلی برای اعتماد چویا بده نزدیکش میشه روی زانو هاش جلوی چویا تکیه میده و میگه:چویا خوشحالم که داری سعی میکنی و خیلی برات سخته پس بیا کمکت کنم تا این سختی کم بشه باشه....من کارایی میکنم که تو دلیلی برای اعتماد به من پیدا کنی...بیا اولش از همین مشکلات چند وقته شروع کنیم
چویا:اما_
دازای:اما اگه نداریم
اگه هرکدوممون مشکل داشته باشیم مشکل فقط تو یا من نیست....مشکل ماست
چویا:باشه
دازای:پس بیا بریم سراغ اولین مشکل بیا بریم سراغ مشکل اول که خیلی وقته باهاش درگیریم سیگما...اون از چی میخواد چویا
چویا:راستش منو اون توی یه فیلم باهم همکار بودیم اون ويراستار بود اون اوایل هم باهم خوب بودیم تا اینکه اون شروع کرد تو استوديو از من بد گفتن و بعد متوجه شدم چون ایده هام خوب بوده نتونسته تحمل کنه و شروع کرده به انجام این کار واسه همین بعد از اون باهم همکاری نکردیم
دازای:پس الان دنبال انتقامه اما هدفش چیه
چویا:یه داستان ..که از اول تا آخرش رو خودم نوشتم و به ویراستارای آشنا گفتم و نظرشون رو خواستم و اونا بهم گفتن این یه شاهکاره و حتی نیاز به ویرایش نداره سیگما الان اونو فهمیده میخواد ازم بگیرتش

دازای: واو چیبی تو دیگه کی هستی واقعا سیگما حق داره حسودی تورو بکنه انقدر که عالی
چویا با گونه های سرخ از خجالت و مقداری عصبانیت به دازای نگاه میکنه و میگه:باشه حالا ولی دلیل نمیشه این کارو بکنه
دازای:درسته....پس بزار یه خبر خوب بدم بهت
چویا:چی؟
دازای:من چند روز بعد از اون قضیه به چند تا از افرادی گفتم بگردن این فرد رو پیدا کنن و البته یه چیزایی هم پیدا کردن می تونیم شکایت کنیم و مدارکی که پیدا کردیم رو به پلیس بدیم اینجوری زود تر پیداش میکنن
چویا دهنش از تعجب باز میمونه و وقتی حرف دازای تموم میشه میره کنارش و اون رو تو بغلش میکشونه.
بغلی که برای هردو پر از احساس خوشحالی و امنیته ، از بغل هم درمیان اما هنوز نزدیک همن
دازای با شور و شوق میگه:بالاخره یه بار هم خودت بغلم کردی این رو مدیون چی هستم؟
چویا:مدیون اینکه واقعا آدم خوبی هستی و واسه دنیای من بهترینی
پیشونیشون رو به هم دیگه تکیه میدن و اون حس سنگین و غم تبدیل به شادی میشه
دازای:خوب بریم سر مشکل کارگردان و بقیه
چویا با خستگی خودشو روی کاناپه انداخت و هوا رو به تاریکی میرفت و نور غروب روی تمام برگه هایی که روی میز پخش و پلا بود می افتاد از اون طرف دازای داشت با وکیل خودش صحبت می کرد تا بتونن از کارگردان شکایت کنن و از طرف دیگه به آنگو زنگ زدن و اون قرار شد به مشکلات گالری برسه