هشتم : دهم: دعای «ندبه» را بخواند. سیّد ابن

هشتم : دهم: دعای «ندبه» را بخواند. سیّد ابن
طاووس فرموده که چون از دعا فارغ شود،
به سجده رود و بگوید:
أَعُوذُ بِکَ مِنْ نَارٍ حَرُّهَا لا یُطْفَی وَ جَدِیدُهَا لا
یَبْلَی وَ عَطْشَانُهَا لا یَرْوَی .
إِلَهِی لا تُقَلِّبْ وَجْهِی فِی النَّارِ بَعْدَ سُجُودِی وَ
تَعْفِیرِی لَکَ بِغَیْرِ مَنٍّ مِنِّی عَلَیْکَ بَلْ لَکَ
الْمَنُّ عَلَیَّ .
به تو پناه می‌آوردم از آتشی که حرارتش خاموش
نمی‌شود، و تازه‌اش کهنه و تشنه‌اش سیراب
نمی‌شود.پس گونه راست را بر زمین گذارد
و بگوید: خدایا رخسارم را پس از سجده،
و به خاک مالیدن آن برای تو در آتش زیرورو
مکن، که من در این کار بر تو منّت ندارم،
بلکه تنها تو را بر من منّت است.
🌷 🌷 🌷 🌷 🌷 🌷 🌷 🌷
سپس گونه چپ را بر زمین گذارد و بگوید:

أَرْحَمْ مَنْ أَسَاءَ وَ اقْتَرَفَ وَ اسْتَکَانَ وَ اعْتَرَفَ
رحم کن بر کسیکه بد کرده، و مرتکب گناه
شده و بیچاره گشته و اعتراف کرده است.

آنگاه به حال سجده برگردد و بگوید:

إِنْ کُنْتُ بِئْسَ الْعَبْدُ فَأَنْتَ نِعْمَ الرَّبُّ عَظُمَ
الذَّنْبُ مِنْ عَبْدِکَ فَلْیَحْسُنِ الْعَفْوُ مِنْ عِنْدِکَ
یَا کَرِیمُ

اگر من بنده بدی بودم، تو پروردگار خوبی
هستی، گناه از بنده ات بزرگ شده، شایسته
است گذشت از جانب تو نیکو باشد ای کریم

پس صد مرتبه بگوید: الْعَفْوَ الْعَفْوَ 🌷 🌷 🌷 🌷