تو که یک گوشه چشمت غم عالم ببرد

تو که یک گوشه چشمت غم عالم ببرد
حیف باشد که تو باشی وپرت غم عالم ببرد
نیست دیگر به خرابات خرابی چو من
باز خواهی که مرا سیل دمادم ببرد