باز آی...

باز آی...
باز ای که تا به خود نیازم بینی
بیداری شب های درازم بینی
بینی که غم فراق تو مرا
کی زنده رها کند که بازم بینی
هر روز دلم در غم تو زارتر است
وز ان دل بیرحم تو بیزارتر است
بگذاشتی ام غم تو نگذاشت مرا
حقا که غمت از تو وفادار تر است