چشمهایت خیمه گاهم بود و نیست

چشمهایت خیمه گاهم بود و نیست
بازوانت تکیه گاهم بود و نیست


دل به درگاه تو روی آورده بود
عشق تو پشت و پناهم بود و نیست


خاک پایت سرمه ی چشمان من
چشم تو سوی نگاهم بود و نیست


کوچه گرد شام غم بود این دلم
روی تو مهتابِ ماهم بود و نیست


برق چشمانت شرر می زد به دل
شمع شب های سیاهم بود و نیست


لا ابالی بودم و مسحور عشق
مستی ام تنها گناهم بود و نیست


باز گرد ای ماه پنهان در خسوف
سایه ای دیده به راهم بود و نیست




زهره طغیانی