بسم الله الرحمن الرحیم
بسم الله الرحمن الرحیم
قسمت اول :
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا يَسْخَرْ قَوْمٌ مِنْ قَوْمٍ عَسَى أَنْ يَكُونُوا خَيْرًا مِنْهُمْ وَلَا نِسَاءٌ مِنْ نِسَاءٍ عَسَى أَنْ يَكُنَّ خَيْرًا مِنْهُنَّ وَلَا تَلْمِزُوا أَنْفُسَكُمْ وَلَا تَنَابَزُوا بِالْأَلْقَابِ بِئْسَ الِاسْمُ الْفُسُوقُ بَعْدَ الْإِيمَانِ وَمَنْ لَمْ يَتُبْ فَأُولَئِكَ هُمُ الظَّالِمُونَ -اى كسانى كه ايمان آورده ايد! نبايد قومى قوم ديگر را ريش خند -مسخره كند، شايد آنها از اينها بهتر باشند و نبايد زنانى، زنان ديگر را ريشخند كنند شايد آنها از اينها بهتر باشند؛ و از يكديگر عيب می گيريد و يكديگر را با لقب هاى زشت نخوانيد ،زيرا نام گذارى و ياد كردن مؤمن به فسق پس از ايمان بسيار بد است، و كسانى كه از اين گناه توبه نكنند،پس آنان خودستم كارند.(سوره حجرات آیه 11)
شرحی مختصر :
بیشتر آیات اخلاقی واحکامی قرآن مجید،خطاب به اهل ایمان میباشد؛ چرا که خداوند سبحان، بندگان مؤمنش را تحت تعلیم و تربیت خودش قرار میدهد؛ و این مؤمنان هستند که خواهان اخلاق وتربیت الهی میباشند؛لذا به مؤمنان میفرماید که چنین باشید و چنان نباشید یا چنین کنید و چنان نکنید.
مسخره کردن :
خداوند سبحان دوست دارد که بندگان مؤمنش، با اخلاق، با کمالات، عزیز و ارجمند باشند،لذا ازهرگفتار یا رفتاری که آنها را خوار و ذلیل کند، پرهیز داده است که از جمله مسخره کردن دیگران می باشد.
قصد مسخره کننده، تحقیر و خوار کردن مسخره شونده می باشد، غافل از آن که او ابتدا خودش را خوار می کند و چه بسا مسخره شونده، نه تنها خوار نشود، بلکه با این تمسخر، نزد دیگران، محترمتر و عزیزتر نیز بگردد؛ چنان که پیامبران خدا، معجزات إلهی و آیات را نیزابتدا مسخره کردند،اما این تمسخر به خودشان برگشت.
کسی که انکار دارد،با دلیل یا با لجاج، انکار میکند - کسی که دشمنی دارد، بسیار آشکارا دشمنی میکند - کسی که انتقاد دارد، انتقادش را سالم و سازنده مطرح میکند، اما کسی که مسخره میکند، نشان میدهد که هیچ ندارد، لذا میکوشد تا با تمسخر، طرف مقابل یا دیگران را تحقیر کند، به گونهای که سبب خوشایند یا خندۀ یک عدۀ دیگر شود.
در آیه، به تمسخر یک قوم، توسط قومی دیگر تأکید شده است و قوم به یک جماعت گفته میشود و بیشتر دربارۀ مردان می باشد، لذا در ادامه به تمسخر زنان اشاره نموده تا همگان را شامل شود.
تمسخرهای قومی گروهی، سبب تفرقه و دشمنی بین اقوام می گردد،خواه مصداق قوم،یک ملیّت باشد،یا یک نژاد،یا یک حزب و گروه، یا یک صنف. (ادامه دارد...)
قسمت اول :
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا يَسْخَرْ قَوْمٌ مِنْ قَوْمٍ عَسَى أَنْ يَكُونُوا خَيْرًا مِنْهُمْ وَلَا نِسَاءٌ مِنْ نِسَاءٍ عَسَى أَنْ يَكُنَّ خَيْرًا مِنْهُنَّ وَلَا تَلْمِزُوا أَنْفُسَكُمْ وَلَا تَنَابَزُوا بِالْأَلْقَابِ بِئْسَ الِاسْمُ الْفُسُوقُ بَعْدَ الْإِيمَانِ وَمَنْ لَمْ يَتُبْ فَأُولَئِكَ هُمُ الظَّالِمُونَ -اى كسانى كه ايمان آورده ايد! نبايد قومى قوم ديگر را ريش خند -مسخره كند، شايد آنها از اينها بهتر باشند و نبايد زنانى، زنان ديگر را ريشخند كنند شايد آنها از اينها بهتر باشند؛ و از يكديگر عيب می گيريد و يكديگر را با لقب هاى زشت نخوانيد ،زيرا نام گذارى و ياد كردن مؤمن به فسق پس از ايمان بسيار بد است، و كسانى كه از اين گناه توبه نكنند،پس آنان خودستم كارند.(سوره حجرات آیه 11)
شرحی مختصر :
بیشتر آیات اخلاقی واحکامی قرآن مجید،خطاب به اهل ایمان میباشد؛ چرا که خداوند سبحان، بندگان مؤمنش را تحت تعلیم و تربیت خودش قرار میدهد؛ و این مؤمنان هستند که خواهان اخلاق وتربیت الهی میباشند؛لذا به مؤمنان میفرماید که چنین باشید و چنان نباشید یا چنین کنید و چنان نکنید.
مسخره کردن :
خداوند سبحان دوست دارد که بندگان مؤمنش، با اخلاق، با کمالات، عزیز و ارجمند باشند،لذا ازهرگفتار یا رفتاری که آنها را خوار و ذلیل کند، پرهیز داده است که از جمله مسخره کردن دیگران می باشد.
قصد مسخره کننده، تحقیر و خوار کردن مسخره شونده می باشد، غافل از آن که او ابتدا خودش را خوار می کند و چه بسا مسخره شونده، نه تنها خوار نشود، بلکه با این تمسخر، نزد دیگران، محترمتر و عزیزتر نیز بگردد؛ چنان که پیامبران خدا، معجزات إلهی و آیات را نیزابتدا مسخره کردند،اما این تمسخر به خودشان برگشت.
کسی که انکار دارد،با دلیل یا با لجاج، انکار میکند - کسی که دشمنی دارد، بسیار آشکارا دشمنی میکند - کسی که انتقاد دارد، انتقادش را سالم و سازنده مطرح میکند، اما کسی که مسخره میکند، نشان میدهد که هیچ ندارد، لذا میکوشد تا با تمسخر، طرف مقابل یا دیگران را تحقیر کند، به گونهای که سبب خوشایند یا خندۀ یک عدۀ دیگر شود.
در آیه، به تمسخر یک قوم، توسط قومی دیگر تأکید شده است و قوم به یک جماعت گفته میشود و بیشتر دربارۀ مردان می باشد، لذا در ادامه به تمسخر زنان اشاره نموده تا همگان را شامل شود.
تمسخرهای قومی گروهی، سبب تفرقه و دشمنی بین اقوام می گردد،خواه مصداق قوم،یک ملیّت باشد،یا یک نژاد،یا یک حزب و گروه، یا یک صنف. (ادامه دارد...)
- ۲۰۴
- ۲۲ شهریور ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط