اما بزار ی چیزی بهت بگم؛

اما بزار ی چیزی بهت بگم؛
رفتن، نبودن، نمایشِ نبودن، نباید خیلی طولانی شه، نباید عادت بشه.
نباید بزاری دلتنگی به حد نهایت برسه.
نباید بزاری دل، به دلتنگی خو کنه، یاد بگیرتش و با اون کنار بیاد.
آدم نباید انقدر بره و دور بشه، که از مدار جاذبه‌ی کسایی که دوستش دارن خارج بشه.
بزار بگم؛
آدمی که یبار تا پای مرگ رفته باشه و برگشته باشه، دیگ از مرگ نمی‌ترسه.
آدمی که یبار تا سرحد مرگ دلتنگ شده باشه و زنده مونده باشه، دیگ از فقدان ودوری نمی‌ترسه..