این روزا در حال مطالعه ی کتابی به نام بیشعوری اثر خاویر ک

این روزا در حال مطالعه ی کتابی به نام بیشعوری اثر خاویر کرمنت هستم . شایسته دانستم مطالب زیر را از این کتاب با شما دوستان و همکاران به اشتراک بگذرام که خواندن آنها خالی از لطف نیست :
- اگر عدالتی وجود میداشت دادگاهها باید به معلمها هم اجازه میدادند که علیه دانش آموزان تنبلشان بخاطر گرفتن وقت و آسیب زدن به اعصابشان شکایت کنند . ص145
- واقعیت آنست که آدمهای درست و حسابی زیادی مشغول به تدریس در مدارسند اما دیوان سالارانی که برای معلم تعیین تکلیف می کنند که چه چیز را چگونه درس بدهند کار را خراب میکند از اینجاست که بیشعوری گسترش می یابد . ص163
- وقتی که فارغ التحصیلان دبیرستانهای ما در خواندن و نوشتن معمولی هم لنگ میزنند مدارس ما بی شعور شده اند
-وقتی که میتوان معلمها را بخاطر تنبیه دانش آموزان بی تربیت از مدارس اخراج کرد اما آن دانش آموزان همچنان به حال خود رها هستند تا به رفتارشان ادامه دهند مدارس ما بی شعور شده اند .
- وقتی که از این حق که هر دانش آموزی بتواند طبق دین و مذهب خود در مدرسه اش نیایش کند جلوگیری میشود مدارس ما بی شعور شده اند .
-وقتی که مسئولان مدرسه مجبورند برای برنامه های فوق برنامه و جنبی بیشتر از کیفیت آموزش وقت بگذارند تمام جامعه ی ما بی شعور شده است . ص164
همواره سوالی که ذهنم را به خود مشغول ساخته بود این بود که چرا اعتراضات فرهنگیان از جانب وزیر بدون پاسخ ماند ؟ جوابم رو در ص63 کتاب یافتم آنجا که مینویسد : در دولت هر چقدر کسی بتواند بهتر و ظریفتر خواسته های مردم را نادیده بگیرد مقام بالاتری را از آن خود می کند .