بسم رب الشهدا و الصدیقین

بسم رب الشهدا و الصدیقین



روزهایم بیهوده از پی هم میگذرند...

و بیهوده تر از ان خودم...

ای کاش می توانستم شهابی بشوم

که پاکنی مرا از اسمان خط بکشد...

دلم گرفته...

از اینکه هنوز  حیران و سرگردانم

پریشان حال و دیوانه ام...

کسی هست مرا ارام کند...؟

نمیدانم چه زمانی

نگاه اسمانی ای

سمت من کشیده شود...

و باز صدای دلم که اشوب به پا کرد...

دیوانه...

ولی من دیوانه ترم...

دلم هوای آغوش زهرا(س)را کرده...

دلم هوای روضه ی مادر را کرده...

کسی هست مرا ارام کند؟؟؟

نفسم تنگ امده...





اللهم رزقنا الشهادة فی سبیلک