های دنیــــای مجــــازی دل دارنــد ! و چیزی به نام احســـ

های دنیــــای مجــــازی دل دارنــد ! و چیزی به نام احســــــــــاس ! آدم های دنیای مجازی گاهی مـــــغرورند مثل مـــن ! و گاهی بی ریـــــــا مثل تـــــو ! آدم های اینجا فقط گاهی نــــــــگاه نــــــــــدارند ! این گاهی خوبــــــــــ استــــ و گاهــی ندیدن چشم های آدم ها یکـــــ عمر اشــــــــتباه را به بار می آورد ! یک عمر اشتـــباه هم می شود تمام شـــــدن یه دوســــــتی ِ دوستـــــــ داشتنی ! آدم های دنیـــــای مجـــــازی گاهی هیــــچ فرقــــی با آدم های اطرافـــــمان ندارند ! گاهی پشیمــــــــان می شوند دلــــــــگیر می شوند غـــــــصه می خورند تنهــــــا می شوند سکوتــــــــــ می کنند و گمان می کنند همه چیز درستــــــــ می شود ! اما همیشه فکر های آدم ها درستـــــ نیستــــــ ! آدم های دنیای مجازی لجــــــــبازند گاهی ! آدم های دنیـــــای مجازی گاهــــی دلتنگـــــــ میشوند و هیچ حرفـــــــی نمی زنند ! چون از خاموشــــــــی ِ رفقایشان می ترســـند ! می ترسنـــد سکوتـــــــ ِ رفیقشان به معنای یکــــــ دنــــــــیا درد باشد ! آدم های دنــــــیای مــــجازی . . . یکی از این آدم ها مثــــل مـــن حرفـــــــــ هایش را دلتنــــــــگی هایش را دوستــــــــــ داشــــتن هایش را به زبان نـــــمی آورد تا مــــــبادا مبــــــــــادا رفاقتــــــــــ اجـــــباری شود ! آدم های دنـــیای مـــجازی گاهی مثل تـــــــــو فکر میکنند با سکوتـــــــ با گذشـــــتن با ندیدن حــــق خودشان با نخواســــــتنشان همه چیز حــــــل می شـــــود ! نه . . . رفیــــــق اینطور نیستــــــ ! آدم های دنیای مجازی هیچ فرقی با آدم های اطرافـــــمان ندارند ! فقط نگــــــــاه ندارند ! نـــــــگاه ...!