دلت را بتکان...

دلت را بتکان...
غصه هایت که ریخت تو هم همه را فراموش کن!
دلت را بتکان...
اشتباه هایت وقتی روی زمین افتاد بگذار همانجا بماند!
فقط از لابلای اشتباه هایت یک تجربه را بیرون بکش قاب کن و بزن به دیوار دلت
دلت را اگر محکمتر بتکانی تمام کینه هایت هم میریزد و تمام آن غمهای بزرگ وهمه حسرت ها وآرزوهایت....
حالا آرامتر!
آرامتر بتکان تا خاطره هایت نیفتد!
تلخ یا شیرین چه تفاوت میکند؟خاطره خاطره است! باید باشد باید بماند.
کافی نیست؟
نه
هنوز دلت خاک دارد یک تکان دیگر....
دلت سبک شد
خالی شد...
حالا این دل جای اوست این دل مال اوست!
"آسودگیت مبارک"