.

.
لبانت قند مصری،گونه‌هایت سیب لبنان را
روایت می‌کندچشمانت آهوی خراسان را

من از هرجای دنیا، هرکه باشم،عاشقت هستم
به مِهرت بسته‌ام دل را، به دستت داده‌ام جان را

چنانت دوست می‌دارم که با شوقِ تو می‌خواهم
بسازم وقف چشمت تاک‌های مستِ پَروان را

بگویی سرمه دانت می‌کنم بازار کابل را
بخواهی فرش راهت می‌کنم لعل بدخشان را

تورا من می‌پرستم بعداز این تا هر زمان باشم
نمی‌سازم دگر در بامیان بودایِ ویران را

تو یاقوت یمن، مُشک ختن، ماه بخارایی
به زلفت بسته‌ای هر گوشه دل‌های پریشان را

کنار پنجره آواز می‌خوانی و افشانده است
صدایت رنگ و بوی هر چه گل، هر چه گلستان را

کنار پنجره گیسو به گیسوی شب و باران
حواست نیست عاشق کرده‌ای حتی درختان را

#سیدضیا_قاسمی