چایِ من لبریز و لب دوز است و لب سوز است، آااای!

چایِ من لبریز و لب دوز است و لب سوز است، آااای!

می خوری با من تو چای؟

گرچه کامم تلخ و چایم تلخ و روزگارم نیز تلخ

امّا دلـــبرم
گر تــو آیی
لب گــُشایی
لب بــریزی
لب بـسوزی
لب بــدوزی
واااااااای!
بَه چـه مــــــحشر می شود...
اندازه ی یک چـــای خوردن...
کامِ من شـــیرین نمایی
دلـــبرم
ماهِ بـــهشتی است و چـــایی
با تــو می چـــسبد فقط...