سپندارمزد امشاسپند نگهبان زمین است و برابر باورهای کهن ای

سپندارمزد امشاسپند نگهبان زمین است و برابر باورهای کهن ایزد بانوی زمین سرسبز و نشانی از باروری و زایش بوده و هست.

ایرانیان او را سرچشمه مهر و محبت و بردباری و شکیبایی اهورامزدا می‌دانستند.
سپندارمزد، امشاسپندی (فرشته‌ای) است که به مانند زمین شکیبا، فروتن و بارور است و آرامش و سازش ،. چرا که بانوان در وفاداری، مهرورزی، شکیبایی و سخاوت به او می‌مانند. از این رو پنجم اسپند ماه هر سال روز ویژه بانوان است و در این روز بانوان ایران مورد ستایش قرار می‌گیرند.
به شوند جشن سپندارمزد، مردان پارسی بایسته بودند برای نکوداشت بانوان خانواده خویش، مانند مادر، همسر و خواهر بکوشند و هدایایی به آنان پیشکش کنند.
این روز برابر باورهای باستانی روز فرمانروایی بانوان و فرمانبرداری مردان بوده و هست و امر بانوان در این روز به دیده مردان نگاشته می‌شود و به دیده نهادن فرمان بانوان در این روز، ادب مردانه را جلوه‌گر می‌سازد.

"

در فرهنگ معین،
جشنی در ایران باستان در روز پنجم از سپندارمزد ماه از آغاز دمیدن روشنایی تا بر آمدن آفتاب که در آن چشم پناهی بر برگ‌های چهارگوش می‌ نوشتند وبر سه قسمت دیوار میچسباند ند

در این روز هر کاری که رنجش خاطر بانوی ایرانی را در پی داشته بی‌گمان نکوهش می‌شد.

گفته می‌شود ۵ سپنته آرمییتی زرتشتی برابر با ۲۹ بهمن ماه خورشیدی روز جشن سپندارمذگان است.