ای ساقیـ آتش رو،مست از می نابم کن

ای ساقیـ آتش رو،مست از می نابم کن
با یک دو سه پیمانه،مستم کن و خوابم کن
از رنج وغم هستی،فارغ کندم مستی
آبادم اگر خواهی،از باده خرابم کن
در پرتو پیمانه دیدم رخ جانانه
ای زاهد فرزانه دیوانه خطابم کن
با درد و غم عشقت آمیخته شد جانم
خواهی تو ببرخوانم،خواهی تو جوابم کن
میسوزم از این آتش ای ابر کرم باز آ
درسیل فنا غرغه
یکباره در آبم کن