معارف حقه و علوم نافع برای کسی حاصل نمی شود مگر بعد از آن

معارف حقه و علوم نافع برای کسی حاصل نمی شود مگر بعد از آن که خلق و خوی خود را اصلاح کرده و فضائل ارزشمند انسانیت را کسب کرده باشد که این همان تقواست. اعمال صالح، خلق و خوی پسندیده را در انسان حفظ می‌کند و اخلاق پسندیده، معارف حقه و علوم نافع و افکار صحیح را حفظ می نماید، از سوی دیگر این علم نافع هم وقتی نافع هست که توأم با عمل باشد، که هیچ خیری در علمی که عمل با آن نباشد نیست.
قرآن کریم تقوا را شرط در تفکر و تذکر و تعقل دانسته و برای رسیدن به استقامت فکر و اصابه علم و رهایی آن از شوائب اوهام حیوانی و القائات شیطانی شرط کرده که علم همدوش عمل باشد.