کافه پروکوپ فصل اول/پارت ۱۵
از زبان کاترین:
صبح که منو جونگکوک از خواب بیدار شدیم اون میخواست بره خونه لباساشو عوض کنه بعد بره دانشگاه ولی من امروز ظهر کلاس داشتم با جونگکوک رفتیم تو هتل صبحانه خوردیم و بعدش جونگکوک منو رسوند خونه؛ وقتی رسیدم خونه مادربزرگم خونه نبود حتما رفته بود پیش دوست همیشگیش که باهاش پیاده روی کنه هنوز داشتم به دیشبم که با جونگکوک گذشت فکر میکردم دلم خواست بهش بگم چقد خوب بوده دیشب برای همین بهش زنگ زدم که با صدای قشنگش گفت : الو عزیزم
کاترین: جونگکوک ممنونم ازت
جونگکوک خندید و گفت : بابت چی؟
کاترین: بابت شبی که برام ساختی
جونگکوک: ولی اون حس خوبو توهم به من دادی
کاترین: ولی میدونی چیه؟
جونگکوک: چیه؟
کاترین : ولی من عاشق وقتی ام که از پیشت میام و موهام بوی عطرت رو میده
لبام طعم لبت رو
کل ارایشم پاک شده انقدر که بوسیدیم
رو دستم جای دندون هات هست
و بدنم درد میکنه انقدر فشارم دادی تو بغلت
من اگه تورو نداشتم چیکار می کردم!
از زبان جونگکوک: انتظار نداشتم اینجوری بگه وقتی اینارو گفت دلم ضعف رفت ناخودآگاه دیدم دارم لبمو گاز میگیرم و لبخند میزنم گفتم: دختر انقد دلبری نکن الانه که وسط راه دور بزنم برگردم پیشت
کاترین: کاش میشد همش پیشم باشی
جونگکوک: عزیزم دلم من همیشه پیشت میمونم
کاترین: خب عشقم پشت فرمونی دیگه ادامه نمیدم ولی نمیتونستم خودمو کنترل کنم باید اینا رو بهت میگفتم حالا دیگه خیالم راحت شد
جونگکوک: باشه قربونت برم بعدا می بینمت فعلا...
از زبان تهیونگ:
از خواب که بیدار شدیم دیدم ساعت ۹ و نیم صبحه زیاد خوابیده بودم کلاس صبحمو جا موندم البته نصف شب ساعت سه که پاشدم تا شیش بیدار موندم با ژانت ؛ بعدش دوباره خوابمون برد تا الان ؛ بیدار که شدم دیگه از کلاس جامونده بودم ژانتم از سر صدای جمع و جور کردن من بیدار شد و گفت : تهیونگ کجا میخوای بری؟
تهیونگ: عزیزم دیگه باید برگردم خونه از کلاس صبحم جاموندم دیگه برم خونه آماده بشم از کلاس ظهر جا نمونم
ژانت: نمیشه کلا نری؟
تهیونگ: مگه تو هنوز میترسی؟
ژانت: نه دیگه نمیترسم ولی دلم میخواست بمونی
تهیونگ: همینجوریشم الان جونگکوک و جیمین ازم شاکین ما سه تا باید با هم باشیم همیشه قبلا که بهت گفتم
ژانت اخماش تو هم رفت و گفت: بازم جونگکوک و جیمین؛ همیشه اونا اولویتت بودن بعدش من ؛ همیشه من تو مرتبه دوم بودم برات
اینو که گفت دست از وسایلام کشیدم و گفتم: یعنی چی؟ تا حالا از این حرفا نزده بودی اونا جای خودشونو دارن توام جای خودتو؛ هیچکدومتون جای همو پر نمیکنین هیچ اولویت بندی ای در کار نیست تو کسی هستی که عاشقشم اون دو نفرم کسایین که مثل برادرامن...
صبح که منو جونگکوک از خواب بیدار شدیم اون میخواست بره خونه لباساشو عوض کنه بعد بره دانشگاه ولی من امروز ظهر کلاس داشتم با جونگکوک رفتیم تو هتل صبحانه خوردیم و بعدش جونگکوک منو رسوند خونه؛ وقتی رسیدم خونه مادربزرگم خونه نبود حتما رفته بود پیش دوست همیشگیش که باهاش پیاده روی کنه هنوز داشتم به دیشبم که با جونگکوک گذشت فکر میکردم دلم خواست بهش بگم چقد خوب بوده دیشب برای همین بهش زنگ زدم که با صدای قشنگش گفت : الو عزیزم
کاترین: جونگکوک ممنونم ازت
جونگکوک خندید و گفت : بابت چی؟
کاترین: بابت شبی که برام ساختی
جونگکوک: ولی اون حس خوبو توهم به من دادی
کاترین: ولی میدونی چیه؟
جونگکوک: چیه؟
کاترین : ولی من عاشق وقتی ام که از پیشت میام و موهام بوی عطرت رو میده
لبام طعم لبت رو
کل ارایشم پاک شده انقدر که بوسیدیم
رو دستم جای دندون هات هست
و بدنم درد میکنه انقدر فشارم دادی تو بغلت
من اگه تورو نداشتم چیکار می کردم!
از زبان جونگکوک: انتظار نداشتم اینجوری بگه وقتی اینارو گفت دلم ضعف رفت ناخودآگاه دیدم دارم لبمو گاز میگیرم و لبخند میزنم گفتم: دختر انقد دلبری نکن الانه که وسط راه دور بزنم برگردم پیشت
کاترین: کاش میشد همش پیشم باشی
جونگکوک: عزیزم دلم من همیشه پیشت میمونم
کاترین: خب عشقم پشت فرمونی دیگه ادامه نمیدم ولی نمیتونستم خودمو کنترل کنم باید اینا رو بهت میگفتم حالا دیگه خیالم راحت شد
جونگکوک: باشه قربونت برم بعدا می بینمت فعلا...
از زبان تهیونگ:
از خواب که بیدار شدیم دیدم ساعت ۹ و نیم صبحه زیاد خوابیده بودم کلاس صبحمو جا موندم البته نصف شب ساعت سه که پاشدم تا شیش بیدار موندم با ژانت ؛ بعدش دوباره خوابمون برد تا الان ؛ بیدار که شدم دیگه از کلاس جامونده بودم ژانتم از سر صدای جمع و جور کردن من بیدار شد و گفت : تهیونگ کجا میخوای بری؟
تهیونگ: عزیزم دیگه باید برگردم خونه از کلاس صبحم جاموندم دیگه برم خونه آماده بشم از کلاس ظهر جا نمونم
ژانت: نمیشه کلا نری؟
تهیونگ: مگه تو هنوز میترسی؟
ژانت: نه دیگه نمیترسم ولی دلم میخواست بمونی
تهیونگ: همینجوریشم الان جونگکوک و جیمین ازم شاکین ما سه تا باید با هم باشیم همیشه قبلا که بهت گفتم
ژانت اخماش تو هم رفت و گفت: بازم جونگکوک و جیمین؛ همیشه اونا اولویتت بودن بعدش من ؛ همیشه من تو مرتبه دوم بودم برات
اینو که گفت دست از وسایلام کشیدم و گفتم: یعنی چی؟ تا حالا از این حرفا نزده بودی اونا جای خودشونو دارن توام جای خودتو؛ هیچکدومتون جای همو پر نمیکنین هیچ اولویت بندی ای در کار نیست تو کسی هستی که عاشقشم اون دو نفرم کسایین که مثل برادرامن...
- ۱۷.۰k
- ۱۳ شهریور ۱۴۰۲
دیدگاه ها (۲)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط