❤️‍🔥╣⁠[⁠No touching فصل ۲]⁠╠⁠❤️‍🔥

❤️‍🔥╣⁠[⁠No touching فصل ۲]⁠╠⁠❤️‍🔥
⁦(⁠｡⁠♡⁠part 257♡⁠｡⁠)⁩

زودتر از اونچه فکرش رو بکنم حکم طلاق دين و جولي اومد.
دین میتونست زنش رو به خیانت محکوم کنه
و سر جولي از تنش جدا بشه
ولی اینکار رو نکرد و جدا شدن.
من تنها كسي بودم که میخواستم جولي رو بدرقه کنم
و واسه همین به قصر رفتم
تو بالکن وایستادم و رفتنش رو نگاه کردم
سر بلند کرد و زل زد بهم.
اشک تو چشمش حلقه زد ولي من لبخند پوزخند واري روي لب آوردم
و بلند که بشنوعه گفتم : محبت و عشق واگیر دار نیست..عشق و محبت نمياره ولي مطمین باش حسرت و دلتنگي مياره...
خيلي زود دلت براي اين همه عشق و مهربوني تنگ میشه و اونوقته از حسرت داشتن و ازدست دادنش روزي هزار بار مرگ و درد رو ميچشي..مطمين باش..
و ازش رو برگردوندم و رفتم
سري به دين زدم که جدي و زخم خورده
مشغول کارش بوده
قبل از اومدنم به جونگکوک گفته بودم
شاید کل اون روز قصر بمونم و فردا صبح برگردم
ولی تا نزديكاي غروب موندم
ولي نتونستم بیشتر این چهره غمگین و دل شکسته و الکي محکم دین رو ببینمو برگشتم خونه..
از صداي صحبتي که از مطب میومد فهمیدم جونگکوک مریض داره..
با ورودم به خونه متوجه ورودم شد و پشتم اومد و گفت : خوبي؟ زود برگشتي..
در حالیکه شنلم رو در میاوردم
بهش لبخند زدم و گفتم : اره..دوست نداشتی برگردم؟ اخم کرد و گفت : مسخره نشو دلم برات تنگ شده بود لبخند زدم
جونگکوک : رفت؟
-رفت
اومد جلو و صورتم رو قاب گرفت و گفت : دین خوبه؟ -نمیدونم..میخواد نشون بده محکم و ارومه ولي..نمیدونم..
پیشونیمو بوسید و گفت : همه چیز درست میشه و دین بالاخره اروم میشه
پردرد گفتم : اره.. بالاخره..
سرمو تکون دادم و گفتم : برو به بیمارات برس.
جونگکوک : میخوای ردشون کنم و پیش تو بمونم؟ لبخند پرعشقي بهش زدم