اعتماد پارت|۱۲۰|
۱۲۰
ا/ت
کم کم داشتم به خودم میومدم و تازه میفهمیدم چه غلطی کردم!!!
زمزمه وار گفتم:مثل یه گرگ گرسنه افتاده بود به جونم.
فکر کنم صدامو شنید که خندید..
–نخند..تمام بدنم درد میکنه.
جدی لب زد
–این گرگ هنوزم گرسنشه،پس به نفعته که بخوابی گربه کوچولو.
سعی کردم بی توجه به همه چیز کمی بخوابم،بخوابم شاید این کابوس شیرین تموم بشه.
بالاخره خوابم برد و تو دنیای بیخبری فرو رفتم..
دوساعت بعد(ساعت یک نیمه شب)
ا/ت
به ارومی لای پلکامو باز کردم،دیگه کنارم حسش نمیکردم
سرمو چرخوندم سمتی که دراز کشیده بود..نبود!
با حالی بد نیم خیز شدم و به تاج تخت تکیه دادم.
نگاهی به سر و وضعم کردم،چه بهتر که رفته بود،وگرنه از خجالت آب میشدم.
ملافه رو پیچیدم به خودمو از تخت پایین اومدم
احساس ضعف شدیدی داشتمو حالت تهوع بهم دست داده بود..به هر نحوی بود خودمو به حموم رسوندم.
وقتی زیره آب گرم قرار گرفتم کمی حالم بهتر شد،صحنه های ساعتای پیش مدام جلوی چشمام بودنو من واقعا دیگه نمیتونستم تو چشمای کوک نگاه کنم!
شوهرم بود،درسته اما بازم خجالت حرف اولو میزد.
چند دقیقه بیشتر طول نکشید که اومدم بیرون،واقعا حس سره پا موندن نداشتم.
سریع سمت تخت رفتمو مرتبش کردم..باید خودم تمیز میکردم وگرنه شرم خفم میکرد.
بعده اتمام کارم به طرف کمد رفتم،لباسی تحت عنوان لباس یه خانم وجود نداشت!
پس یه تیشرت و یه شلوارک برداشتم،متاسفانه شلوارک کمرش روی کمرم بند نبود..
تیشرت هم کمی پایین تر از رونم قرار داشت.
–الان چیکار کنم
اگه اینطوری میرفتم بیرون چی فکر میکرد؟
لبمو زیره دندون بردم و بیچارهوار به کمد تکیه کردم.
حالم واقعا اوکی نبود.
جلوی آینه وایستادم،نگاهم به گردنم خورد،،واقعا وحشی بود.
پوف کلافهای از این وضعیت کشیدم.
بی توجه به وضعیت پاهام و موهای نم دارم از اتاق خارج شدم
صدایی نمیومد،یعنی رفته بود؟!
چه بهتر،باهاش چشم تو چشم نمیشدم.
کمی جلوتر رفتمو عین بچههای خطا کار از گوشه دیوار راه میرفتمو حواسم بود که نبینمش..
یهو دستی دوره کمرم حلقه شد و از پشت چسبید بهم طبق عادت همیشگیش سرشو تو گردنم فرو برد
–اوممم..کجا داری یواشکی میری؟
سرمو اروم تکون دادمو دستامو بالا اوردم
–هیچجا
اومد جلوم موند و چونمو گرفت و سرمو بالا اورد
–ببینمت
بی اختیار لبمو زیره دندونم بردمو معذب نگاش کردم
دستشو گرفتمو پایین آوردم
–لطفا نگام نکن
با تعجب گفت:چی؟
واقعیتو به زبون آوردم
–خجالت میکشم،اینطوری زل نزن بهم
–از چی خجالت میکشی بچه؟
–یااا جونگکوک
با شیطنت نگام میکرد
–از این به بعد هرروز صبح قراره اینطوری خجالت بکشی؟
مشتی به بازوش کوبیدم
–دیگه حتی حرفشم نزن..دیشبم یه اشتباه بود.
اخم کرد،ترسناک شد یه لحظه
–بدم نمیاد این اشتباهو هرشب تکرار کنم.
بی حال بهش تکیه دادم،هم حالم خوب نبود هم میخواستم از بحثی که برندش اون بود فرار کنم.
–اذیتم نکن..حالم خوب نیست
بغلم کرد و بوسهای به سرم زد
–میدونم
دستشو زیره زانو و کمرم برد و بغلم کرد
–جونگکوک من..
–ساکت.
ساکت شدم طبق خواستش و سرمو به شونش تکیه دادم.
وارده آشپزخونه شد و منو رو صندلی گذاشت
میز جلوم پر از خوردنی بود
–اول یه چیزی میخوری
بی میل لب زدم
–اشتها ندارم
–نگفتم نظرتو بگو
ا/ت
کم کم داشتم به خودم میومدم و تازه میفهمیدم چه غلطی کردم!!!
زمزمه وار گفتم:مثل یه گرگ گرسنه افتاده بود به جونم.
فکر کنم صدامو شنید که خندید..
–نخند..تمام بدنم درد میکنه.
جدی لب زد
–این گرگ هنوزم گرسنشه،پس به نفعته که بخوابی گربه کوچولو.
سعی کردم بی توجه به همه چیز کمی بخوابم،بخوابم شاید این کابوس شیرین تموم بشه.
بالاخره خوابم برد و تو دنیای بیخبری فرو رفتم..
دوساعت بعد(ساعت یک نیمه شب)
ا/ت
به ارومی لای پلکامو باز کردم،دیگه کنارم حسش نمیکردم
سرمو چرخوندم سمتی که دراز کشیده بود..نبود!
با حالی بد نیم خیز شدم و به تاج تخت تکیه دادم.
نگاهی به سر و وضعم کردم،چه بهتر که رفته بود،وگرنه از خجالت آب میشدم.
ملافه رو پیچیدم به خودمو از تخت پایین اومدم
احساس ضعف شدیدی داشتمو حالت تهوع بهم دست داده بود..به هر نحوی بود خودمو به حموم رسوندم.
وقتی زیره آب گرم قرار گرفتم کمی حالم بهتر شد،صحنه های ساعتای پیش مدام جلوی چشمام بودنو من واقعا دیگه نمیتونستم تو چشمای کوک نگاه کنم!
شوهرم بود،درسته اما بازم خجالت حرف اولو میزد.
چند دقیقه بیشتر طول نکشید که اومدم بیرون،واقعا حس سره پا موندن نداشتم.
سریع سمت تخت رفتمو مرتبش کردم..باید خودم تمیز میکردم وگرنه شرم خفم میکرد.
بعده اتمام کارم به طرف کمد رفتم،لباسی تحت عنوان لباس یه خانم وجود نداشت!
پس یه تیشرت و یه شلوارک برداشتم،متاسفانه شلوارک کمرش روی کمرم بند نبود..
تیشرت هم کمی پایین تر از رونم قرار داشت.
–الان چیکار کنم
اگه اینطوری میرفتم بیرون چی فکر میکرد؟
لبمو زیره دندون بردم و بیچارهوار به کمد تکیه کردم.
حالم واقعا اوکی نبود.
جلوی آینه وایستادم،نگاهم به گردنم خورد،،واقعا وحشی بود.
پوف کلافهای از این وضعیت کشیدم.
بی توجه به وضعیت پاهام و موهای نم دارم از اتاق خارج شدم
صدایی نمیومد،یعنی رفته بود؟!
چه بهتر،باهاش چشم تو چشم نمیشدم.
کمی جلوتر رفتمو عین بچههای خطا کار از گوشه دیوار راه میرفتمو حواسم بود که نبینمش..
یهو دستی دوره کمرم حلقه شد و از پشت چسبید بهم طبق عادت همیشگیش سرشو تو گردنم فرو برد
–اوممم..کجا داری یواشکی میری؟
سرمو اروم تکون دادمو دستامو بالا اوردم
–هیچجا
اومد جلوم موند و چونمو گرفت و سرمو بالا اورد
–ببینمت
بی اختیار لبمو زیره دندونم بردمو معذب نگاش کردم
دستشو گرفتمو پایین آوردم
–لطفا نگام نکن
با تعجب گفت:چی؟
واقعیتو به زبون آوردم
–خجالت میکشم،اینطوری زل نزن بهم
–از چی خجالت میکشی بچه؟
–یااا جونگکوک
با شیطنت نگام میکرد
–از این به بعد هرروز صبح قراره اینطوری خجالت بکشی؟
مشتی به بازوش کوبیدم
–دیگه حتی حرفشم نزن..دیشبم یه اشتباه بود.
اخم کرد،ترسناک شد یه لحظه
–بدم نمیاد این اشتباهو هرشب تکرار کنم.
بی حال بهش تکیه دادم،هم حالم خوب نبود هم میخواستم از بحثی که برندش اون بود فرار کنم.
–اذیتم نکن..حالم خوب نیست
بغلم کرد و بوسهای به سرم زد
–میدونم
دستشو زیره زانو و کمرم برد و بغلم کرد
–جونگکوک من..
–ساکت.
ساکت شدم طبق خواستش و سرمو به شونش تکیه دادم.
وارده آشپزخونه شد و منو رو صندلی گذاشت
میز جلوم پر از خوردنی بود
–اول یه چیزی میخوری
بی میل لب زدم
–اشتها ندارم
–نگفتم نظرتو بگو
- ۵.۹k
- ۰۶ تیر ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۴۱)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط