اوسی مای هیرو آپدیت

اوسی مای هیرو آپدیت

مشخصات فردی🍒
نام: کاتسومی سوزوکی (Katsumi🍒 Suzuki - 鈴木 勝己)🍒
اسم قهرمانی: «اِتِریال» (Ethereal)🍒
کلاس: ۱-A🍒
سن: ۱۶ سال🍒
تاریخ تولد : ۲شهریور🍒
ظاهر: قد کوتاه (152سانتی‌متر)،🍒 موهای قرمز آتشین و کوتاه (مدل پیکسی)، چشم‌های کشیده، خمار و همیشه خسته که پشت یک عینک قاب‌باریک و سیاه پنهان شده‌اند. معمولاً حالت چهره‌اش بی‌تفاوت است، انگار همیشه در حال فکر کردن به چیزی در دنیای دیگر است.
قدرت (Quirk)
نام قدرت: «لگد آتشین))
پشت عضلات پای کاتسومی می‌تواند از خود آتشی در فشار خارج بدهد که این موجب ضربات مهم در لگد تو می‌شود و او نیز از این آتش در فشار برای پرش زیاد می‌تواند استفاده کند
نقطه ضعفش: استفاده طولانی مدت باعس بیحوشی و افت فشار خون او می‌شود
گذشته تلخ🍒
کاتسومی در خانواده طلاق گرفته به دنیا اومد . او در سن پنج سالگی خود کشی برادر بزرگ ترش رو جلوی چشمانش دید . برادر او خود را از پنجره اتاق پایین انداخت . مادر او برای این که بتواند خرج زندگی را در بیاورد وارد کار قاچاق اعضای بدن شد . مادرش در تی فرار از پلیس و تیر اندازی کشته شد و او توست مادر بزرگ ضالم خود بزرگ شد . او جای زخم وحشتناکی بین دو سینه خود دارد که مادر بزرگش با سیخ داغ شده روی بدنش جای نهاده . او در انباری خانه بزرگ شد و با کار کردن خودش در مدرسه سبت نام کرد و با تلاش زیاد موفق شد به آکادمی یو آی برود . او یک انتقالی است . او از لمس شدن متنفر است و همیشه با دیگران فاصله فیزیکی دارد.

شخصیت🍒
او بسیار کم‌حرف، تحلیل‌گر و واقع‌بین است. در کلاس ۱-A به عنوان «مغز متفکر خنثی» شناخته می‌شود. او به ندرت می‌خندد، اما وقتی پای دوستانش در میان باشد، حاضر است با استفاده از قدرت «لگد آتشین »، تمام فشار دنیای بیرون را به جان بخرد تا آن‌ها آسیبی نبینند.

شیپ 🍒
شوتو تودوروکی (Shoto Todoroki)

دلیل: سکوت کاتسومی و آرامشِ سردِ شوتو، شیمی عجیبی بینشان ایجاد می‌کند. شوتو اولین کسی بود که متوجه شد چشم‌های خسته کاتسومی به خاطر تنبلی نیست، بلکه به خاطر رنجی است که از قدرت خودش می‌کشد. آن‌ها در سکوت کنار هم می‌نشینند و درک متقابلی از هم دارند که نیازی به کلمات ندارد.
یک صحنه کوتاه برای شروع داستان:🍒
کلاس ۱-A، زمان ناهار.

کاتسومی در گوشه‌ای از سلف، عینکش را با دستمالی تمیز می‌کند و به سقف خیره شده است. چشم‌های خسته‌اش گود افتاده‌اند. شوتو آرام سینی‌اش را کنار سینی او می‌گذارد.

شوتو: «دیشب هم نخوابیدی؟»

کاتسومی بدون اینکه نگاهش را از سقف بگیرد، با صدایی بم و آرام می‌گوید: «سکوتِ خلأ، اجازه نمی‌ده خواب‌های واقعی ببینم… فقط سیاهی مطلق.»

شوتو تکه‌ای از غذایش را برمی‌دارد و می‌گوید: «من هم همین‌طور. حداقل اینجا، توی این کلاس، لازم نیست همیشه منتظر حمله کسی باشیم.»

کاتسومی برای اولین بار لبخند بسیار کمرنگی می‌زند که حتی خودش هم متوجهش نمی‌شود.🍒

نظرت در مورد این شخصیت چیه؟
تو کامنتا بگو