داستان :
پارت 41
چیزاکی : در هر صورت من تحسینت میکنم. چون هرکی هم جای تو بود. حتی نباید جرعت فکر کردن به آزادی هم داشته باشه. آفرین موش آزمایشگاهی لیگ.
خب من آدم مهربونیم. پس بهت حقیقت رو میگم.
تو... فقط یه جنازه ای که. میتونه حرکت کنه. یه جسد که قلبش هنوز کار میکنه. قلب و مغزی که با دست ساختنش
چیزاکی زمانی حرفش تمام شد شروع کرد به خندیدن. خنده ای که باعث مور مور شدن بدن ایزوکو میشد...
همان لحظه قهرمان شب چشم که شاهد تمام چیز هایی که تا به الان اتفاق افتاده بود، بود. پا تند کرد. او قشنگ متوجه شرایط بود. باید حرکتی میزد. باید زمان میخرید. باید آری رو از آنجا دور میکردند.
ایزوکو کاملا خشکش زده بود. البته همیشه این احتمال را در سر داشت، که به هیچ عنوان قرار نیست آزاد باشه. و آنها بالاخره به دنبالش می آیند. ولی حرف های چیزاکی به شکل بدی روی او تاثیر گذاشته بود. ذهنش بهم ریخته بود. اصلا معنی حرف های چیزاکی رو نمیفهمید... منظورش چی بود؟
( منظورش چی بود.؟
یعنی چی قلب و مغز من با دست ساخته شده؟ یعنی چی من زنده نیستم؟ من دارم نفس میکشم. من زندم )
ذهنش کاملا به هم ریخته بود. چطور میخواست حالا مقاومتی نشون بده؟
ذهنش درگیر بود.
( اون گفت، که اونا همه چی رو میدونن، من با حضورم هم دارم دردسر درست میکنم. اصلا چرا اینجام؟ )
به چیزاکی نگاه کرد، او شرایط خوبی نداشت. نوچه هاش بیهوش روی زمین افتاده بودند. خودش هم آسیب دیده بود. کاملا مشخص بود که قراره ببازه. او واقعا در شرایط خوبی نبود.
ایزوکو فکر میکرد (شاید بهتر باشه اصلا من دخالت نکنم. نمیتونم اگه آسیب برسونم چی؟)
ناگهان صدای خنده های وحشت ناک و چندش آور چیزاکی کل فضای آنجا را اشغال کرد. صدای خنده اش بدن ایزوکو را لرزاند. تلو تلو خوران به سمت یکی از بزرگ جسه ترین نوچه اش که چندی پیش بیهوش روی زمین افتاده بود رفت. و کنارش زانو زد. صدایش واقعا ترسناک بود.
چیزاکی: این همه مدت به من خدمت کرد. همیشه میگفتی حتی اگر لازم هم باشه جونت رو فدای من میکنی... و بعد با پوزخندی در گوشه لبش، ادامه داد.
چیزاکی : خب دوست من امروز همون روزیه که میتونی این افتخار رو داشته باشی.
صحنه وحشتناکی بود. چیزاکی، زیر دست خودش را مغلوب کرد. و با او ترکیب شد. با بدن یک نفر دیگه ترکیب شد... یعنی زیر دست خودش را کشت.!
تمام این ها افکار قهرمان شب چشم بود . باید متوقفش میکرد.
بدن ایزوکو خشک شده بود. باید چه کار میکرد؟
اگه باعث دردسر میشد چه؟
انجام چه کاری الان درسته؟
افکار ایزوکو به شدت به هم ریخته بود. نمیتوانست حرکتی انجام بدهد... انگار که مغزش برای کار کردن نیاز به دستور شخصی داشت. نیاز داشت که یک نفر بهش بگه باید چه کاری انجام دهد. او از این شرایط متنفر بود.
چیزاکی : در هر صورت من تحسینت میکنم. چون هرکی هم جای تو بود. حتی نباید جرعت فکر کردن به آزادی هم داشته باشه. آفرین موش آزمایشگاهی لیگ.
خب من آدم مهربونیم. پس بهت حقیقت رو میگم.
تو... فقط یه جنازه ای که. میتونه حرکت کنه. یه جسد که قلبش هنوز کار میکنه. قلب و مغزی که با دست ساختنش
چیزاکی زمانی حرفش تمام شد شروع کرد به خندیدن. خنده ای که باعث مور مور شدن بدن ایزوکو میشد...
همان لحظه قهرمان شب چشم که شاهد تمام چیز هایی که تا به الان اتفاق افتاده بود، بود. پا تند کرد. او قشنگ متوجه شرایط بود. باید حرکتی میزد. باید زمان میخرید. باید آری رو از آنجا دور میکردند.
ایزوکو کاملا خشکش زده بود. البته همیشه این احتمال را در سر داشت، که به هیچ عنوان قرار نیست آزاد باشه. و آنها بالاخره به دنبالش می آیند. ولی حرف های چیزاکی به شکل بدی روی او تاثیر گذاشته بود. ذهنش بهم ریخته بود. اصلا معنی حرف های چیزاکی رو نمیفهمید... منظورش چی بود؟
( منظورش چی بود.؟
یعنی چی قلب و مغز من با دست ساخته شده؟ یعنی چی من زنده نیستم؟ من دارم نفس میکشم. من زندم )
ذهنش کاملا به هم ریخته بود. چطور میخواست حالا مقاومتی نشون بده؟
ذهنش درگیر بود.
( اون گفت، که اونا همه چی رو میدونن، من با حضورم هم دارم دردسر درست میکنم. اصلا چرا اینجام؟ )
به چیزاکی نگاه کرد، او شرایط خوبی نداشت. نوچه هاش بیهوش روی زمین افتاده بودند. خودش هم آسیب دیده بود. کاملا مشخص بود که قراره ببازه. او واقعا در شرایط خوبی نبود.
ایزوکو فکر میکرد (شاید بهتر باشه اصلا من دخالت نکنم. نمیتونم اگه آسیب برسونم چی؟)
ناگهان صدای خنده های وحشت ناک و چندش آور چیزاکی کل فضای آنجا را اشغال کرد. صدای خنده اش بدن ایزوکو را لرزاند. تلو تلو خوران به سمت یکی از بزرگ جسه ترین نوچه اش که چندی پیش بیهوش روی زمین افتاده بود رفت. و کنارش زانو زد. صدایش واقعا ترسناک بود.
چیزاکی: این همه مدت به من خدمت کرد. همیشه میگفتی حتی اگر لازم هم باشه جونت رو فدای من میکنی... و بعد با پوزخندی در گوشه لبش، ادامه داد.
چیزاکی : خب دوست من امروز همون روزیه که میتونی این افتخار رو داشته باشی.
صحنه وحشتناکی بود. چیزاکی، زیر دست خودش را مغلوب کرد. و با او ترکیب شد. با بدن یک نفر دیگه ترکیب شد... یعنی زیر دست خودش را کشت.!
تمام این ها افکار قهرمان شب چشم بود . باید متوقفش میکرد.
بدن ایزوکو خشک شده بود. باید چه کار میکرد؟
اگه باعث دردسر میشد چه؟
انجام چه کاری الان درسته؟
افکار ایزوکو به شدت به هم ریخته بود. نمیتوانست حرکتی انجام بدهد... انگار که مغزش برای کار کردن نیاز به دستور شخصی داشت. نیاز داشت که یک نفر بهش بگه باید چه کاری انجام دهد. او از این شرایط متنفر بود.
- ۹.۱k
- ۲۱ مرداد ۱۴۰۴
دیدگاه ها (۵)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط