شبانه‌های مرا می‌شود سحر باشی

شبانه‌های مرا می‌شود سحر باشی
و می‌شود که از این نیز خوبتر باشی
تداوم من و دریا و اسمان با تو
همیشگی‌ست،_اگرتو هم رهگذر باشی
نیازمند توام مثل زخم لب بسته
خوشاتر آنکه تو گهگاه نیشتر باشی
غروب و سوختن ابر و من تماشاییست
ولی مباد تو اینگونه شعله ور باشی
ببین چه دلخوشی ساده‌ای:همینم بس
که یاد من،به اندازه مختصر باشی
چقدر دفترکم رنگ و روح می‌گیرد
تو در حواشی این متن هم اگر باشی
دوباره جذبه به پرواز می دهد شعرم
کبوتران مرا گر تو بال و پر باشی
نگاه می‌کنی و من زشوق می‌میرم
همیشه بحر من ای چشم خوش خبر باشی
من عاشق خطری با توام،خوشا آن روز
که بی دریغ تو هم عاشق خطر باشی .




محمد علی بهمنی.