خیلی این شعر نازه :)

صدف بودم به دریای زمانه،
مرا بشکست موج بی نشانه،
چو مروارید گشتم،دختری ناز
مرا بر گردنش داد آشیانه.. 🥹✨🩷



#دختر_ناز#مروارید_گردنش #صدف_و_موج #شعر_عاشقانه #لطافت_شکسته #آشیانه_بر_گردن
دیدگاه ها (۰)

contact 🍷#contract𝑃𝑇13ویو هویج:بعضی آدما وقتی وارد زندگی‌ات ...

دِلَم  جای   نِگاهَت  کرده  خانهدَر  و  دیواره اَش  کردَه   ...

مران به عنف #خدا را ز آستانه مرا#مکش_به_تیغ_جدایی به هر بهان...

دوستان شعر دیگری از خودم ❤️ بدون نظر حق لایک ندارید خوشحال م...

یک شعر از هوشنگ ابتهاج - چه خوش افسانه می گویی به افسون های ...

با او دلم به مهر و محبت نشانه بودسیمرغ وصل را دل و جان آشیان...

مرا زین چهره ی خندان مبینید که دل در سینه ام دریای خون است  ...

شب آمد و دل تنگم هوای خانه گرفتدوباره گریه ی بی طاقتم بهانه ...

شب آمد و دل تنگم هوای خانه گرفت دوباره گریه ی بی طاقتم بهانه...

شب آمد و دل تنگم هوای خانه گرفتدوباره گریه ی بی طاقتم بهانه ...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط